Sura Yunus — Werset 39

Znaczenie słów:

• لَمْ يُحِيطُوا بِعِلْمِهِ – nie objęli go swoją wiedzą, nie poznali go dogłębnie.
• تَأْوِيلُهُ – rzeczywistość tego, co zostało im obiecane, czyli spełnienie się zapowiedzianych kar i wydarzeń.

Interpretacja:

Mimo to oni nie odpowiedzieli na wezwanie, lecz pospieszyli z zaprzeczeniem Koranu już przy pierwszym jego usłyszeniu, zanim go zrozumieli i rozważyli jego znaki. Zaprzeczyli temu, czego nie objęła ich wiedza – sprawom zmartwychwstania, rozrachunku, Raju i Piekła – oraz nie nadeszła jeszcze do nich rzeczywistość tego, co zostało im obiecane, czyli kara, która ma ich dosięgnąć. Podobnie czynili ci, którzy byli przed nimi – ludy, które odrzuciły prawdę i posłańców. Spójrz więc, jakim końcem zakończyli ciemiężcy: jedni zostali pochłonięci przez ziemię, inni potopieni, a jeszcze inni spotkała inna kara. Ich koniec był zgubą i zniszczeniem, ponieważ odrzucili to, czego nie poznali, i wyśmiewali to, czego nie zrozumieli.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Nagana dla pochopnego odrzucania prawdy bez jej zrozumienia – wierzący powinien najpierw poznać i przemyśleć, zanim wyda osąd.
2. Przestroga przed arogancją wobec wiedzy – człowiek nie powinien zaprzeczać czemuś tylko dlatego, że jego umysł tego nie ogarnia.
3. Ukazanie, że los wcześniejszych ludów jest lekcją – historia się powtarza, a ci, którzy odrzucają Boże ostrzeżenia, spotyka podobny koniec.
4. Zachęta do refleksji nad końcem ciemiężców – to pobudza do sprawiedliwości i pokory wobec Boga.
5. Podkreślenie, że kara Boża nadchodzi z pewnością, choćby była opóźniona – to umacnia cierpliwość wierzących i ich ufność w Bożą sprawiedliwość.