Surja Junus — Ajet 39

Kuptimet e fjalëve:

• Tëvili (تأويل): Realiteti dhe pasoja përfundimtare e asaj që u premtua në Kur'an, si dënimi, ringjallja, Xhenneti dhe Xhehenemi.
• Uhiytu (أحيطوا): E përqafuan dhe e kuptuan plotësisht me dije.

Tefsiri i Ajetit:

Ata nuk u përgjigjën thirrjes së së vërtetës, përkundrazi, nxituan ta mohojnë Kur'anin që në dëgjimin e parë, pa u ndalur për ta kuptuar dhe për ta menduar thellë. Ata e mohuan atë që nuk e kishin kuptuar fare, si çështjen e ringjalljes, shpërblimit, dënimit, Xhennetit dhe Xhehenemit. Ata nuk e prisnin as realizimin e asaj që u ishte premtuar, e cila do t'u vinte si pasojë e mohimit të tyre. Ashtu siç vepruan këta, vepruan edhe popujt e mëparshëm që mohuan të dërguarit e tyre, duke mos pranuar të vërtetën para se ta kuptonin. Prandaj, o Pejgamber, shiko se si ishte fundi i atyre që bënë padrejtësi ndaj vetes me mohim: disa u shkatërruan me tërmet, disa u mbytën në ujë, e disa me dënime të tjera. Fundi i tyre ishte shkatërrimi i plotë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Nxitje për të menduar dhe për t'u thelluar në kuptimin e Kur'anit para se të jepet gjykim për të, sepse mohimi i diçkaje pa e kuptuar është padrejtësi dhe verbëri.
2. Tregim se mohimi i së vërtetës pa provë është sjellje e të gjithë mohuesve në histori, dhe fundi i tyre është gjithmonë shkatërrim.
3. Kujtesë për fuqinë e Allahut dhe drejtësinë e Tij ndaj atyre që i kundërvihen me arrogancë, gjë që e bën besimtarin të kujdesshëm që të mos bjerë në atë sjellje.
4. Nxitje për t'u marrë me Kur'anin me seriozitet dhe për ta pranuar atë me zemër të hapur, sepse ai është udhërrëfyesi që i shpëton njeriu nga humbja.