Surja Junus — Ajet 41

Kuptimet e fjalëve:

• لِي عَمَلِي: Unë kam punën time dhe shpërblimin e saj.
• وَلَكُمْ عَمَلُكُمْ: Ju keni punën tuaj dhe dënimin e saj.
• بَرِيئُونَ: Të pastër dhe të larguar nga përgjegjësia.
• بَرِيءٌ: I pastër nga përgjegjësia për atë që bëjnë të tjerët.

Tefsiri i Ajetit:

Nëse të mohojnë ty, o i Dërguar, dhe vazhdojnë në mosbesimin e tyre, mos u hidhëro dhe mos u dëshpëro, por thuaju atyre: "Unë kam punën time dhe shpërblimin e saj, e ju keni punën tuaj dhe dënimin e saj. Ju jeni të pastër nga përgjegjësia e asaj që unë bëj, sepse unë jam i udhëzuar dhe i bindur Zotit tim, e unë jam i pastër nga përgjegjësia e asaj që ju bëni, sepse ju jeni në rrugë të gabuar." Kjo do të thotë se asnjë njeri nuk mban barrën e tjetrit dhe se secili do të përgjigjet vetëm për veprat e veta para Zotit. Ky është një paralajmërim dhe një kërcënim për ta, si dhe një ngushëllim për Pejgamberin ﷺ, që të mos vuajë për mohimin e tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Thirrësi në rrugën e Zotit nuk duhet të dëshpërohet nga mohimi i njerëzve, sepse ai është përgjegjës vetëm për përcjelljen e mesazhit, e jo për pranimin e tij.
2. Drejtësia e Zotit është e përsosur: secili njeri do të shpërblehet ose dënohet vetëm për veprat e veta, dhe askush nuk do të mbajë barrën e tjetrit.
3. Liria e besimit dhe e veprimit është parim themelor në Islam; nuk ka detyrim në fe, por secili zgjedh rrugën e vet dhe mban pasojat.
4. Ky ajet na mëson sjellje të lartë morale: kur hasim në kundërshtim, nuk duhet të futemi në grindje, por të shprehim qartë qëndrimin tonë me urtësi dhe dinjitet.
5. Besimtari duhet të jetë i qetë dhe i sigurt në rrugën e tij, duke e lënë çështjen e shpërblimit dhe dënimit tek Zoti, i cili është Gjykatësi më i Drejtë.