Surja Junus — Ajet 40

Kuptimi i fjalëve:

• يُؤْمِنُ بِهِ: beson në Kuran (ose në atë që u është sjellë nga i Dërguari).
• لَا يُؤْمِنُ بِهِ: nuk beson në të për shkak të kokëfortësisë dhe armiqësisë.
• بِالْمُفْسِدِينَ: ata që vazhdojnë në mosbesim dhe bëjnë çrregullime në tokë, duke i kundërshtuar të vërtetën me vetëdije.

Tefsiri i ajetit:

O Muhammed, nga populli yt (idhujtarët) ka nga ata që do të besojnë në Kuran para se të vdesin, dhe ka nga ata që nuk do të besojnë kurrë në të, duke vazhduar me kokëfortësi dhe arrogancë deri në vdekje. Zoti yt, o i Dërguar, i di më së miri ata që vazhdojnë në mosbesim dhe çrregullim, sepse ata e kundërshtojnë të vërtetën me vetëdije dhe përhapin prishje në tokë. Ai do t’i shpërblejë ata për prishjen e tyre me dënimin më të ashpër. Ky ajet është një kërcënim dhe paralajmërim për ata që vazhdojnë në mohim, sepse Allahu i di qëllimet e tyre të këqija dhe nuk u shpëton asgjë nga dituria e Tij.

Përfitimet nga ajeti:

1. Tregon se çdo njeri është i lirë në zgjedhjen e besimit, por Allahu i di ata që e zgjedhin të vërtetën dhe ata që e zgjedhin të kotën.
2. Nxit besimtarët të mos dëshpërohen nga mosbesimi i disave, sepse Allahu është Ai që i di të fshehtat dhe do të japë llogari për çdo veprim.
3. Thekson se drejtësia hyjnore është e përsosur: çdokush do të marrë shpërblimin sipas veprave të tij, dhe ata që bëjnë çrregullime nuk do t’i shpëtojnë dënimit.
4. Të mëson se besimi është dhuratë nga Allahu, dhe se Ai e di se kush është i sinqertë në kërkimin e së vërtetës dhe kush është kokëfortë në mohim.
5. Ajeti ngushëllon Profetin (paqja qoftë mbi të) dhe besimtarët, duke u kujtuar se Allahu është mbikëqyrës mbi të gjitha dhe se çështja e fshehtë e njerëzve i është lënë Atij, jo njerëzve.