سوره یونس — آیه 6

معانی کلمات:

• اختلاف اللیل والنهار: آمد و شدِ شب و روز، و دگرگونی آن دو (کوتاهی و بلندی، تاریکی و روشنایی).
• آیات: نشانه‌ها و دلایل روشن بر قدرت و حکمت خداوند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، انسان‌ها را به شگفتی‌های آفرینش خود فرامی‌خواند و می‌فرماید: به راستی در پی‌هم آمدن شب و روز، و آمد و شدِ آن دو بر شما بندگان، با تاریکی و روشنایی، کوتاهی و بلندیِ گاهِ آن، و نیز در آنچه خداوند در آسمان‌ها و زمین آفریده است — از خورشید و ماه و ستارگان و کوه‌ها و دریاها و انواع گیاهان و جانوران و شگفتی‌های بی‌شمار — نشانه‌های روشن و دلایل آشکاری بر یگانگی و قدرت و حکمت خداوند وجود دارد. اما این نشانه‌ها تنها برای کسانی سودمند است که از خداوند پروا دارند و با انجام فرمان‌های او و دوری از گناهان، تقوا پیشه می‌کنند؛ زیرا آنان کسانی هستند که با دیدهٔ عبرت به این پدیده‌ها می‌نگرند و از آن‌ها پند می‌گیرند و به عظمت آفریدگار پی می‌برند.

فواید و پیام‌ها:

• تفکر در نظام آفرینش و دگرگونی‌های شب و روز، انسان را به شناخت خداوند و عظمت او نزدیک می‌کند و ایمانش را استوار می‌سازد.
• تقوا و پرهیزگاری، کلید بهره‌مندی از نشانه‌های الهی است؛ هر که دلش از گناه پاک باشد، آیات خدا را بهتر درک می‌کند.
• جهان هستی با این همه نظم و دقت، کتابی باز است که هر صفحهٔ آن از علم و حکمت خالق سخن می‌گوید و انسانِ خردمند را به شکرگزاری و عبادت وا می‌دارد.
• این آیه انسان را به امید و آرامش دعوت می‌کند؛ زیرا دانستن اینکه همهٔ این پدیده‌ها نشانهٔ تدبیر خدای مهربان است، دل را از ترس و ناامیدی می‌رهاند و به او اطمینان می‌دهد که جهان بی‌هدف و رها نیست.