سوره عاديات — آیه 9

معانی کلمات:

• بُعْثِرَ: زیر و رو کردن، بیرون ریختن آنچه در قبر است؛ یعنی خاک قبرها به هم زده شود و مردگان بیرون آورده شوند.

تفسیر آیه:

آیا این انسانِ مغرور و غافل که به مال و ثروت خود دل بسته و آن را وسیلهٔ تکبّر و سرکشی قرار داده است، نمیداند که روزی خواهد رسید که خداوند آنچه را در دل قبرهاست - یعنی اجساد مردگان - از خاک بیرون میآورد و همه را زنده میکند؟ در آن روز، تمام انسانها از قبرهای خود خارج میشوند و برای حساب و جزا در برابر پروردگارشان حاضر میگردند. این آیه، انسان را به تأمّل در عاقبت خویش دعوت میکند و او را از غفلت و بیخبری نسبت به روز قیامت بازمیدارد. اگر انسان به این حقیقت یقین داشت، هرگز در برابر پروردگارش طغیان نمیکرد و به فکر جمعآوری مال و ثروت برای فخرفروشی و برتریجویی بر دیگران نمیافتاد. بلکه با آمادگی برای آن روز بزرگ، زندگی خود را بر اساس ایمان و عمل صالح بنا میکرد.

فواید و درسهای آیه:

• ایمان به روز قیامت و زنده شدن مردگان، بزرگترین عامل بازدارندهٔ انسان از گناه و طغیان است؛ زیرا کسی که به حسابرسی الهی یقین دارد، هرگز خود را از نظارت خداوند بینیاز نمیبیند.
• دنیا و ثروت آن، ارزشی در برابر آخرت ندارد؛ پس انسان نباید به مال و مقام خود مغرور شود، بلکه باید آن را وسیلهای برای کسب رضایت خداوند قرار دهد.
• این آیه مایهٔ امید و آرامش برای مؤمنان است؛ زیرا به آنان اطمینان میدهد که عدالت الهی در روز قیامت برقرار خواهد شد و هر کس به سزای اعمال خود خواهد رسید، و ظلم و ستمی که در دنیا دیدهاند، بیپاسخ نخواهد ماند.