سوره عاديات — آیه 8

معانی کلمات:

• الْخَيْرِ: در اینجا به معنای مال و ثروت است.
• لَشَدِيدٌ: یعنی بسیار سخت و شدید در دوست داشتن.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به یکی دیگر از ویژگیهای ناپسند انسان اشاره میکند و میفرماید که انسان به دلیل حبّ شدید و آزمندی که به مال و ثروت دارد، در بخل ورزیدن بسیار سختگیر و سرسخت است. او چنان به مال دلبسته است که از انفاق در راه خدا و کمک به نیازمندان خودداری میکند و این علاقهی افراطی، او را از یاد خدا و انجام وظایف الهی بازمیدارد. این آیه در ادامهی آیات پیشین است که انسان را به خاطر ناسپاسی در برابر نعمتهای پروردگار سرزنش میکند و نشان میدهد که ریشهی بسیاری از گناهان، دنیاپرستی و محبت افراطی به مال است.

فواید و پیامهای آیه:

• محبت به مال اگر در حد اعتدال باشد و انسان را از یاد خدا غافل نکند، مذموم نیست؛ اما آنچه نکوهیده است، دلبستگی افراطی و بخل ورزیدن نسبت به حقوق خدا و خلق اوست.
• این آیه به ما میآموزد که مال و ثروت وسیلهای برای آزمون انسان است و باید آن را در راه رضای خدا و کمک به دیگران به کار بگیریم، نه اینکه بندهی آن شویم.
• انسان مؤمن باید در برابر این خصلت نفسانی بایستد و با انفاق و سخاوت، دل خود را از بخل پاک کند تا به آرامش واقعی و رضایت پروردگار دست یابد.