ซูเราะฮฺ อัต-ตะกาษุร — อายะฮฺ 3

ความหมายของคำสำคัญ:

• كَلَّا (กัลลา): คำที่ใช้ห้ามปรามและยับยั้ง หมายถึง "ไม่ใช่เช่นนั้น" หรือ "เปล่าเลย" เป็นการตำหนิและห้ามปรามอย่างจริงจัง
• سَوْفَ (เซากะ): คำที่แสดงถึงอนาคต หมายถึง "ในไม่ช้า" หรือ "เร็ว ๆ นี้"
• تَعْلَمُونَ (ตะอ์ละมูน): พวกเจ้าจะได้รู้ จะได้ประจักษ์

คำอธิบายการตีความ:

อัลลอฮ์ทรงยับยั้งและห้ามปรามมนุษย์จากการหมกมุ่นในการสะสมทรัพย์สมบัติและการโอ้อวดกันในจำนวนทรัพย์สินและลูกหลาน โดยตรัสว่า "ไม่ใช่เช่นนั้น" กล่าวคือ การที่พวกเจ้าหมกมุ่นอยู่กับการสะสมทรัพย์สมบัติและโอ้อวดกันนั้น ไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องและไม่ใช่วิถีทางแห่งความดีงาม และไม่ใช่สิ่งที่ควรกระทำอย่างยิ่ง

จากนั้นพระองค์ทรงข่มขู่พวกเขาด้วยการบอกว่า "พวกเจ้าจะได้รู้ในไม่ช้า" นั่นคือ พวกเจ้าจะได้รู้ถึงผลลัพธ์อันเลวร้ายของการหมกมุ่นและการโอ้อวดดังกล่าว เมื่อความตายมาถึงพวกเจ้า และพวกเจ้าจะต้องจากโลกนี้ไปพร้อมกับทรัพย์สมบัติที่สะสมไว้โดยไม่ได้ใช้ประโยชน์ในทางที่อัลลอฮ์ทรงพอพระทัย และเมื่อพวกเจ้าถูกฟื้นคืนชีพขึ้นมาในวันกิยามะฮ์ พวกเจ้าจะได้เห็นผลของการละเลยต่อหน้าที่ที่อัลลอฮ์ทรงบัญชาใช้ และจะได้ลิ้มรสการลงโทษอันเจ็บปวดเนื่องจากการที่พวกเจ้าให้ความสำคัญกับโลกดุนยาเกินควร

ดังนั้น โอ้มนุษย์เอ๋ย จงตระหนักเถิดว่า การสะสมทรัพย์สมบัติและการโอ้อวดกันนั้นจะไม่เป็นประโยชน์แก่พวกเจ้าเลยในวันสุดท้าย แต่สิ่งที่จะเป็นประโยชน์คือ การงานที่ดีและการเชื่อฟังอัลลอฮ์

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การหมกมุ่นอยู่กับการสะสมทรัพย์สมบัติและการโอ้อวดกันเป็นสิ่งที่น่าตำหนิ และเป็นเหตุให้มนุษย์ละเลยต่อการปฏิบัติตามคำสั่งใช้ของอัลลอฮ์
2. มนุษย์ทุกคนจะได้รู้ถึงผลของการกระทำของตนอย่างแน่นอน ไม่ว่าจะในเวลาที่ความตายมาถึง หรือในวันกิยามะฮ์ ซึ่งการรู้นั้นจะไม่เกิดประโยชน์อันใดอีกต่อไป
3. การที่อัลลอฮ์ทรงเตือนด้วยถ้อยคำที่หนักแน่นและชัดเจนเช่นนี้ แสดงให้เห็นถึงความเมตตาของพระองค์ที่มีต่อปวงบ่าว เพราะพระองค์ไม่ต้องการให้พวกเขาตกอยู่ในความหลงผิดจนกระทั่งถึงวาระสุดท้าย
4. บทเรียนสำคัญที่สุดคือ การที่มนุษย์ควรหันมาให้ความสำคัญกับสิ่งที่จะเป็นประโยชน์ต่อเขาในโลกหน้า เช่น การทำความดี การช่วยเหลือผู้อื่น และการใกล้ชิดกับอัลลอฮ์ แทนที่จะเสียเวลากับการสะสมทรัพย์สมบัติที่ไม่ได้นำติดตัวไปได้แม้แต่สิ่งเดียว