Аль-Хумаза сүрәсе — Аять 4

Сүзләрнең мәгънәләре:

• كَلَّا — Юк, алай түгел! Бу сүз инкяр итү, кире кагу мәгънәсендә.
• لَيُنبَذَنَّ — Ул, әлбәттә, ташланыр, ыргытылыр.
• الْحُطَمَةِ — Җәһәннәм утының бер атамасы; ул эченә ташланган һәр нәрсәне вата, изә, теткәли.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә мал-дөнья җыючы, кешеләрне кимсетүче һәм үзен байлыгы белән үлемсез санаучы кешегә җавап бирә: Юк, алай түгел! Ул үзе уйлаганча, малы аны мәңге яшәтмәс. Ул, әлбәттә, «Хутәмә»гә — Җәһәннәмнең эченә ташланган һәр нәрсәне ваклый-җимерә торган утына ыргытылачак. Бу утның ачысы шулкадәр көчле ки, ул сөякләрне вата, тәнне теткәли, ә бернинди мал-мөлкәт, байлык аны бу газаптан коткара алмас.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Мал-дөнья һәм байлык кешене үлемнән йәки Аллаһының газабыннан коткара алмый; ул — фәни дөньяның узучы байлыгы гына.
• Кеше үзен байлыгы, дәрәҗәсе белән югары санап, башкаларны кимсетергә һәм мыскылларга хакы юк; бу эшләре өчен ул ахирәттә җавап тотар.
• Аллаһы Тәгаләнең Җәһәннәм уты бик каты, ул эченә кергән һәр нәрсәне һәлак итә; шуңа күрә кеше бу дөньяда гөнаһлардан читләшеп, тәүбә итеп, изге гамәлләр кылырга ашыгырга тиеш.