Аль-Хумаза сүрәсе — Аять 3

Сүзләрнең мәгънәсе:

• يَحْسَبُ — ул саный, уйлый, ышана.
• أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ — аның малы аны мәңгелек итте, ягъни аны үлемнән коткарып, дөньяда мәңге яшәтәчәк дип уйлый.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә мал җыеп, аны санап-исәпләп кенә йөрүче кешеләрнең хәленә игътибар итә. Мондый кеше үзенең акчасын, байлыгын җыю белән мәшгуль булып, ул мал аны үлемнән коткарыр, аңа дөньяда мәңге яшәргә мөмкинлек бирер дип уйлый. Ул үзенең наданлыгы сәбәпле, малның аны мәңгелек итәчәгенә ышана. Ләкин бу — бөтенләй хата фикер. Мал аны үлемнән дә, Аллаһы Тәгаләнең хөкеменнән дә коткара алмый. Ул малны җыю белән генә мәшгуль булып, ахирәт тормышын, үлемне һәм исәп-хисапны оныта. Аның бу уйлавы — зур хата һәм наданлык билгесе. Чөнки бөтен байлык, мал-мөлкәт — бары тик дөньядагы вакытлыча әйбер, ул кешене үлемнән коткара алмый. Һәркем үлемне татыячак, һәм кыямәт көнендә һәр кеше үзенең гамәлләре өчен җавап бирәчәк.

Аятьтән алынган файдалар:

• Мал-мөлкәткә ышанып, аның мәңгелек итәчәген уйлау — зур хата. Кеше үлемне онытырга тиеш түгел.
• Байлык кешене Аллаһы Тәгаләнең хөкеменнән һәм үлемнән коткара алмый. Чын бәхет — иманда һәм изге гамәлләрдә.
• Кеше мал җыю белән генә шөгыльләнеп, ахирәтен онытмаска тиеш. Дөньядагы байлык — вакытлыча, ә ахирәт тормышы — мәңгелек.
• Бу аять кешеләрне дөнья мәшәкатьләренә бирелеп, Аллаһы Тәгаләне искәннән туктамаска өнди. Чын акыллы кеше — үлемне һәм ахирәтне истә тотып, гомерен Аллаһыга гыйбадәт кылып һәм изгелек эшләп уздыручы.