سورت فيل — آیت 2

د معناوي کلمو بيان:

• کيد: مکر، چل، تدبير، هغه پټ نقشه چې د دښمنۍ يا زيان رسولو لپاره کېږي.
• تضليل: تيت پرک کول، ضايع کول، بې اغېزې ګرځول، د لارې نه اړول.

د آيت تفسير:

الله تعالی خپل پاک ذات ته په استفهامي انداز سره فرمايي چې آيا هغه د ابرهې او د هغه د لښکر مکر او چل په ضايعولو او تيت پرک کولو کې نه و اچولی؟ هغوی چې د کعبې د ورانولو لپاره ستر لښکر او وسله وال فیلان راوستي وو، د دوی ټول تدبيرونه او پټې نقشې الله تعالی بې اغېزې کړې. دوی نه يواځې دا چې خپل هدف ته ونه رسېدل، بلکې د دوی چل او مکر داسې بې نتيجې شو چې ځانونه يې هم په لویه مصيبت کې ولوېدل. الله تعالی د دوی هغه لوی ځواک او وسايل داسې له منځه يوړل لکه څنګه چې يو څوک يو څيز تيت او پرک کړي چې هېڅ اغېز پرې نه پاتې کېږي. دا د الله تعالی قدرت ښکارندويي ده چې هغه د خپلو بندګانو د دښمنانو چلونه په اسانۍ سره شنډوي، که څه هم هغه دښمنان څومره هم ځواکمن او وسيله وال وي.

فايدې او درسونه:

• الله تعالی د خپل کور (کعبې) ساتونکی دی او هيڅ ځواک د هغه په مقابل کې د کعبې يا د هغه د دين د تباهۍ توان نه لري.
• د الله تعالی په مرسته باور کول د مسلمان لپاره تر ټولو لوی قوت دی؛ کله چې الله د يو چا ملګری وي، نو د دښمنانو مکرونه هيڅ اغېز نه لري.
• دا آيت مسلمانانو ته تسلي ورکوي چې کله د دښمنانو چلونه او مکرونه ډېر سخت ښکاري، نو بايد له الله نه مرسته وغواړي، ځکه چې هغه د ټولو مکرونو شنډوونکی دی.
• د دې پېښې يادونه د مسلمانانو په زړونو کې د کعبې او حرمت درناوی زياتوي او دوی ته دا يقين ورکوي چې الله تعالی د خپل کور د عزت ساتنه کوي.