سوره فيل — آیه 2

معانی کلمات:

• کَید: مکر و حیله، نقشهای که برای ضرر رساندن به کسی کشیده شود.
• تَضلیل: گمراه کردن، تباه کردن، نابود ساختن و بیاثر کردن.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه با لحنی پرسشی و تأکیدی میفرماید: «آیا خداوند نقشه و مکر آنان را در تباهی و گمراهی قرار نداد؟» منظور این است که لشکر ابرهه با آن همه نیرو و تجهیزات که برای تخریب کعبه آمده بودند، نتوانستند به هدف خود برسند و خداوند نقشه آنان را نقش بر آب کرد و تدبیرشان را به نابودی کشاند. آنان میخواستند با نابودی کعبه، مردم را از زیارت آن بازدارند و عظمت این خانه مقدس را بشکنند، اما خداوند مکرشان را به خودشان برگرداند و آنان را با شکست و خواری مواجه ساخت. این آیه بیانگر آن است که هیچ نقشهای در برابر اراده خداوند پابرجا نمیماند و خداوند با قدرت بیپایان خود، توطئههای دشمنان را خنثی میکند.

فواید و پیامهای آیه:

1. پناهگاه امن الهی: این آیه به ما میآموزد که خداوند حافظ و نگهبان بندگان مؤمن و اماکن مقدس خود است و هیچ قدرتی در برابر اراده او یارای مقاومت ندارد. مؤمن باید همواره به خداوند توکل کند و بداند که او بهترین مدافع و پشتیبان است.
2. ناامیدی دشمنان: از این آیه میآموزیم که دشمنان اسلام و مقدسات هر چقدر هم نیرومند و مجهز باشند، در نهایت نقشههایشان به شکست میانجامد و خداوند آنها را خوار و ذلیل میکند. این مایه دلگرمی و امید برای مسلمانان است.
3. عبرتآموزی از تاریخ: این داستان نشان میدهد که خداوند چگونه از بیت خود دفاع کرد و این خود عبرتی است برای همه کسانی که قصد تعرض به حرمات الهی را دارند. همچنین یادآوری این نعمت بزرگ، شکرگزاری و محبت به خداوند را در دل انسان افزایش میدهد و او را به اطاعت و بندگی بیشتر ترغیب میکند.