سورت قريش — آیت 3

د کلمو معناګانې:

• فَلْيَعْبُدُوا: نو دوی دې عبادت وکړي (په دې امر کې وجوب او لازم والی دی).
• رَبّ: پالونکی، خالق او مدیر.
• هَذَا الْبَيْتِ: دا کور، چې مقصود يې د الله تعالی کور (کعبه شريفه) دی.

د آيت تفسير:

له دې آيت څخه مخکې الله تعالی د قريشو پر نعمتونو خبر ورکړی، چې هغوی ته يې د ژمي او اوړي سفرونه اسان کړي وو، چې په دې سره يې تجارت او روزي پراخه شوه. اوس الله تعالی فرمايي: نو پر دې قريشو لازم دي چې د دې کور (کعبې) د رب عبادت وکړي، او دا چې دوی د کعبې د خدمت او ساتنې له امله په ټول عرب کې عزت او شرف موندلی، نو بايد يواځې د همدې کور د رب عبادت وکړي، او له هغه سره دې هيڅوک شريک نه کړي. دوی بايد په خپلو عبادتونو کې الله تعالی ته په يواځې توګه اخلاص ولري، ځکه چې دا کور د الله تعالی کور دی او هغه يې رب او پالونکی دی. دوی بايد د دې لوی نعمت شکر ادا کړي، او شکر يې دا دی چې په عبادت او اطاعت سره يې يواځې الله تعالی ته مخه کړي.

فايدې او سبقونه:

• نعمتونه د الله تعالی له لوري دي، او د هر نعمت شکر د هغه ذات عبادت دی چې نعمت يې راکړی دی.
• کله چې الله تعالی يو قوم ته عزت او شرف ورکړي، نو د دوی په غاړه لازمه ده چې د هغه شکر ادا کړي، او دا شکر په عبادت او اخلاص سره ادا کېږي.
• د کعبې شرف د هغې د رب له امله دی، نه د ځان له امله؛ نو بايد عبادت يواځې د کعبې د رب (الله) ته وشي، نه د کعبې ځان ته.
• په عبادت کې توحيد او اخلاص شرط دی، او له الله سره بل څوک شريکول د هغه لوی نعمت ناشکري ده.
• دا آيت مسلمانانو ته دا درس ورکوي چې هر نعمت چې لري، بايد د هغه له ورکونکي سره اړيکه ټينګه کړي، او د نعمتونو په مقابل کې له الله سره مينه او عبادت زيات کړي.