سورت قريش — آیت 4

د کلمو معناګانې:

• أَطْعَمَهُمْ: هغوى ته يې خواړه وركړل، له لوږې يې وژغورل.
• آمَنَهُمْ: هغوى ته يې امن او سكون وركړ، له وېرې يې خوندي كړل.
• خَوْفٍ: وېره، ډار، له خطر څخه اندېښنه.

تفسیر:

دا هغه رب دى چې قریشو ته يې له سخته لوږې او قحطۍ نه پس خواړه وركړل، ځكه چې دوى په داسې بېكرې او بې اوبو دره كې اوسېدل چې هلته نه كرنه وه او نه هم د ژوند امکانات؛ نو كه د الله تعالی لطف او مهرباني نه وى، دوى به له لوږې او تندې مړه شوي وى. الله تعالی دوى ته د خپل بیت الله د حرمت او د هغه د عزت په وجه د سوداګرۍ لارې پرانیستې، چې دوى به ژمي كې يمن او اوړي كې شام ته تلو او له دې لارې به يې خپل رزق او روزي ترلاسه كوله.

همدارنګه الله تعالی هغوى ته له وېرې نه امن وركړ، ځكه چې دوى د بیت الله په حرم كې اوسېدل او عربو به د دې كور د حرمت له امله هغوى ته هيڅ ګواښ نه كاوه؛ نو دوى به په امن او سكون كې ژوند كاوه، په داسې حال كې چې د عربو نور قومونه به يو له بل سره په جګړو او خونريزيو كې اخته وو. دا د الله تعالی ځانګړې مهرباني وه چې قریشو ته يې د دوى د خدمت په بدل كې دا نعمتونه وركړل.

فايدې:

1. دا چې الله تعالی د خپلو بندگانو د رزق او امنيت ذمه لرونكى دى؛ نو انسان بايد په سختيو كې له الله نه تمه ولري او يواځې له هغه نه مرسته وغواړي.
2. د الله تعالی نعمتونه ډېر دي؛ خو تر ټولو لوى نعمت امنيت او د خوراك اسانتيا ده، ځكه چې له دې دواړو پرته ژوند ناممکن دى.
3. دا چې الله تعالی د خپل كور (كعبې) د حرمت له امله قریشو ته امن وركړ؛ نو دا ښيي چې د الله كور او د هغه عبادت څومره بركت لري، او هغه څوك چې د الله كور ته خدمت كوي، الله يې ساتنه كوي.
4. پر انسان لازمه ده چې د دې نعمتونو په مقابل كې د الله تعالی شكر ادا كړي، او د هغه عبادت او اطاعت وكړي، ځكه چې شكر د نعمتونو د بقا سبب ګرځي.