Аль-Кафирун сүрәсе — Аять 2

Сүзләрнең мәгънәләре:

• «Әгъбүд» — гыйбадәт кылам, коллык итәм.
• «Ма тәгъбүдүн» — сез гыйбадәт кылган нәрсәләр (сыннар, потлар).

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Пәйгамбәребез Мөхәммәд салләллаһу галәйһи вә сәлләмгә мөшрикләргә карата катгый бер сүз әйтергә кушый: «Мин сез гыйбадәт кылган сыннарга һәм ялган аллаларга гыйбадәт кылмыйм». Бу — хәзерге вакытта гына түгел, бәлки киләчәктә дә, мәңгегә гыйбадәт кылмаячагын белдерә. Пәйгамбәребез бу сүзләрне әйткәндә, мөшрикләр аңа төрле тәкъдимнәр ясаганнар иде: «Бер ел син безнең аллаларга табын, бер ел без синең Аллаһыңа табынырбыз», — дигәннәр иде. Ләкин Аллаһы Тәгалә бу аятьләрне иңдереп, Пәйгамбәренең дин эшендә бернинди компромисска бармавын, тәүхид (бер Аллаһка ышану) принцибыннан беркайчан да чигенмәячәген ачык белдерде. Бу — иманның иң югары дәрәҗәсе: бәндәнең үз Раббысына булган ихласлыгын һәм башка берәр нәрсәгә табынудан тулысынча баш тартуын күрсәтә.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Иман — килешү яки сәүдә итү әйбере түгел. Мөселман кешесе динендә бернинди компромисска бармый, чөнки хак дин — Аллаһы Тәгаләдән килгән, ә кешеләрнең теләкләренә карап үзгәртелә торган нәрсә түгел.
2. Тәүхид (бер Аллаһка гына табыну) — Исламның нигезе. Мөселман кешесе Аллаһыдан башка һәрнәрсәдән баш тартырга тиеш, хәтта бу аның өчен авырлыклар китерсә дә.
3. Дин эшендә ихласлык һәм катгыйлык — мөселманның иң мөһим сыйфаты. Бу аять безгә үз иманыбызда нык булырга, башкаларның басымына бирешмәскә өйрәтә.
4. Аллаһы Тәгаләнең рәхмәте һәм ярдәме — Пәйгамбәребезгә каршы торган мөшрикләрнең көче зур булса да, Аллаһы аны үзенең ачык аятьләре белән ныгытты. Бу — һәр мөселманга өмет бирә: хак диндә торучыларны Аллаһы һәрвакыт саклый.