Surja Hud — Ajet 100

Kuptimet e fjalëve:

• Enbâ'ul-kurâ: Lajmet dhe tregimet e fshatrave (vendbanimeve) të popujve të shkuar.
• Kâ'im: Ajo që ka mbetur në këmbë, me gjurmë të dukshme (si muret e rrënuara).
• Hasîd: Ajo që është shfarosur plotësisht, si të korrat që priten rrënjësisht, pa lënë asnjë gjurmë.

Tefsiri i Ajetit:

O Muhamed! Këto që po t'i tregojmë ty janë nga lajmet e vendbanimeve të popujve të mëparshëm, të cilët i shkatërruam për shkak të mohimit dhe mëkateve të tyre. Ne po t'i rrëfejmë ty këto ngjarje me të vërtetën e plotë, që të shërbejnë si mësim dhe këshillë për ty dhe për popullin tënd. Disa prej atyre vendbanimeve ende qëndrojnë me muret dhe gjurmët e tyre të dukshme, duke dëshmuar për fuqinë e Zotit dhe pasojat e mosbindjes, ndërsa disa të tjera janë fshirë plotësisht nga faqja e dheut, sikur të mos kishin ekzistuar kurrë, si të korrat që priten e zhduken pa lënë gjurmë.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Tregimi i historive të popujve të shkuar është një dëshmi e qartë e vërtetësisë së Profetit Muhamed (paqja qoftë mbi të), sepse ai nuk i kishte lexuar më parë këto ngjarje, por ia shpalli Allahu ato.
2. Shkatërrimi i popujve të mëparshëm është një paralajmërim i fortë për çdo njeri që i kundërvihet urdhrave të Allahut, se pasoja e tij është zhdukja dhe humbja.
3. Ekzistenca e gjurmëve të disa vendbanimeve të shkatërruara është një shenjë e gjallë për njerëzit që të mendojnë dhe të marrin mësim nga fati i atyre që i mohuan të dërguarit e tyre.
4. Ajeti nxit te besimtari ndjenjën e frikës nga Allahu dhe përulësinë para Tij, duke e bërë atë të kuptojë se jeta e kësaj bote është e përkohshme dhe se llogaria e vërtetë është tek Ai.
5. Tregimi i këtyre ngjarjeve në Kur'an është një mëshirë dhe udhëzim për njerëzimin, që ata të mos bien në gabimet e popujve të mëparshëm dhe të ecin në rrugën e drejtë.