Surah Hud — Aya 100

Ma’anonin Kalmomin:

• "Qa’im": Wato ƙauyen da gine-ginensa suka rage a tsaye, amma mutanensa sun halaka.
• "Hasid": Wato ƙauyen da aka shafe shi gaba ɗaya, har ba a ga alamar sa ba, kamar yadda aka girbe shuka.

Tafsirin Ayar:

Wannan da aka ambata a cikin wannan sura, ya kai ka (ya Manzo), daga labaran al’ummomin da suka gabata, muna ba ka labarinsu ne domin ka san halin da suka tsinci kansu a ciki, da kuma sakamakon da ya riske su saboda rashin biyayyarsu ga Manzannin Allah. Daga cikin waɗannan ƙauyuka, akwai wanda gine-ginensa suka rage a tsaye, kamar yadda suke har yanzu, alamar da ke nuna wa mutane girman ikon Allah da kuma sakamakon da ya auku. Kuma daga cikinsu akwai wanda aka shafe shi gaba ɗaya, har babu wata alama da ta rage a kansa, kamar dai ba a taɓa zama a cikinsa ba. Wannan yana nuna cewa duk wani abu mai rai zai mutu, kuma duk wani iko zai ƙare, amma ikon Allah ne kawai yake dawwama.

Fa’idojin Ayar:

• Wannan ayar tana ƙarfafa mu mu yi tunani a kan labaran al’ummomin da suka gabata, domin mu koyi darasi daga cikinsu, kada mu manta da cewa Allah yana lura da ayyukanmu.
• Tana nuna mana cewa dukiyoyi da gine-gine ba su da amfani a gaban Allah idan ba tare da imani da ayyukan ƙwarai ba, domin waɗannan al’ummomin sun mallaki abubuwa masu yawa, amma duk da haka halaka ta riske su.
• Tana ƙarfafa mu mu yi gaggawar tuba da komawa ga Allah kafin azaba ta sauka, kuma mu yi amfani da lokacinmu a cikin abin da yake amfanar mu a duniya da la’ira.
• Tana nuna cewa labaran Alƙur’ani ba su ne kawai don jin daɗi ba, amma suna ɗauke da hikimomi da darussa masu yawa da suka shafi rayuwar mu ta yau da kullum.