Сураи Худ Оят 27 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бузургони қавмаш, ки кофир буданд, гуфтанд: -Мо туро ҷуз инсоне…

Худ · 27/123

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Худ

فَقَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِن قَوْمِهِ مَا نَرَاكَ إِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرَاكَ اتَّبَعَكَ إِلَّا الَّذِينَ هُمْ أَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِ وَمَا نَرَىٰ لَكُمْ عَلَيْنَا مِن فَضْلٍ بَلْ نَظُنُّكُمْ كَاذِبِينَ ۝٢٧

🔤 Transliteration

Faqaalal mala ul lazeena kafaroo min qawmihee ma naraaka illaa basharam mislanaa wa maa naraakat taba`aka illal lazeena hum araazilunaa baadiyar raayi wa maa naraa lakum `alainaa min fadlim bal nazunnukum kaazibeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Бузургони қавмаш, ки кофир буданд, гуфтанд: -Мо туро ҷуз инсоне монанди худ намебинем. Ва намебинем, ки ҷуз одамони паст ба ту пайравӣ кунанд. Ва намебинем, ки шуморо бар мо беҳтарие бошад, балки пиндорем, ки дурӯғ мегӯед».

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— الْمَلَأُ: бузургон ва сарварони қавм, шахсони бонуфузу соҳибмақом.

— أَرَاذِلُنَا: фурӯмоягон, камқадрҳо, онҳое ки дар миёни мардум ҷойгоҳи паст доранд.

— بَادِيَ الرَّأْيِ: аз рӯи назари зоҳирӣ, бе андешаву тааммул, яъне танҳо аз рӯи фикри сатҳӣ.

— فَضْلٍ: бартарӣ, зиёдатӣ дар шарафу молу ҷоҳ.

Тафсири оят:

Пас бузургону сарварони кофири қавми Нӯҳ (алайҳис-салом) гуфтанд: «Мо туро ҷуз инсоне монанди худамон намебинем, яъне ту низ башарӣ ҳастӣ ва бар мо ҳеҷ бартарие надорӣ, пас чӣ гуна ба ту ваҳй мешавад? Ва мо намебинем, ки аз ту пайравӣ карда бошад, магар онҳое ки дар миёни мо камқадртарин ва фурӯмоятарин одамонанд. Инҳо низ аз рӯи назари зоҳирӣ ва бе андешаву тааммул аз ту пайравӣ кардаанд, на аз рӯи фаҳму дақиқат. Ва мо барои шумо — яъне ту ва пайравонат — бар худамон ҳеҷ бартарие дар шарафу молу ҷоҳ намебинем, ки шуморо сазовори пайравӣ гардонад. Балки мо шуморо дар он чи даъво мекунед, дурӯғгӯ мепиндorem.»

Ин сарварони мутакаббир ба ҷои он ки ба далелҳову мӯъҷизаҳои равшани Нӯҳ (алайҳис-салом) андеша кунанд, ба баҳонаҳои беасос паноҳ бурданд: гуфтанд, ки ӯ башаре монанди онҳост, пайравонаш танҳо фурӯмоягону камқадрҳоянд, ва онҳо бартарӣ надоранд. Ҳамаи ин баҳонаҳо аз такаббур ва ҳавобаландӣ сарчашма мегирифт, на аз ҳақиқатҷӯӣ.

Фоидаҳои ин оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки такаббур ва худро бартарӣ донистан метавонад одамро аз пазириши ҳақ боздорад. Сарварони қавми Нӯҳ на ба хотири камбуди далел, балки ба хотири ғурур ва мансабдӯстӣ имон наоварданд.

— Дарс медиҳад, ки ҳақиқатро набояд бо меъёри молу ҷоҳу мақоми иҷтимоӣ чен кард. Пайравони Нӯҳ (алайҳис-салом) гарчанде дар назари мардум камқадр буданд, вале онҳо соҳиби дили пок ва фикри солим буданд.

— Оят моро ташвиқ мекунад, ки ба ҷои пайравӣ аз рӯи назари сатҳӣ ва тақлиди кӯркӯрона, бо андешаву тааммул ҳақро бипазирем.

— Инчунин нишон медиҳад, ки паёмбарон низ башар буданд, вале ин нуқсон нест, балки лутфи Худованд аст, ки аз миёни одамон паёмбар мефиристад, то мардум тавонанд ба ӯ пайравӣ кунанд ва аз вай омӯзанд.

— Ва оят ҳушдор медиҳад, ки дурӯғгӯ хондани паёмбарон ва мӯъминон аз ҷониби мутакаббирон ҳамеша вуҷуд доштааст, вале ин боиси ботил шудани ҳақ намегардад.

📜 Оят 25-29 — Сураи Худ

25وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُّبِينٌ

Ва Нӯҳро бар мардумаш ба паёмбарӣ фиристодем. Гуфт: «Ман барои шумо бимдиҳандае ошкорам,

26أَن لَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ ۖ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ أَلِيمٍ

ки ҷуз Худоӣ якторо напарастед! Зеро аз азоби рӯзи сахти қиёмат бар шумо бимнокам!»

27فَقَالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِن قَوْمِهِ مَا نَرَاكَ إِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرَاكَ اتَّبَعَكَ إِلَّا الَّذِينَ هُمْ أَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِ وَمَا نَرَىٰ لَكُمْ عَلَيْنَا مِن فَضْلٍ بَلْ نَظُنُّكُمْ كَاذِبِينَ

28قَالَ يَا قَوْمِ أَرَأَيْتُمْ إِن كُنتُ عَلَىٰ بَيِّنَةٍ مِّن رَّبِّي وَآتَانِي رَحْمَةً مِّنْ عِندِهِ فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْ أَنُلْزِمُكُمُوهَا وَأَنتُمْ لَهَا كَارِهُونَ

Гуфт: «Эй қавми ман, чӣ мегӯед, агар аз Парвардигорам ҳуҷҷате ба ҳамроҳ дошта бошам ва Ӯ маро раҳмати хеш арзонӣ карда бошад ва шумо аз дидани он нотавон бошед, оё дар ҳоле, ки худ намехоҳед, шуморо ба зӯрӣ ба қабули Ӯ водорем?

29وَيَا قَوْمِ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مَالًا ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ ۚ وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الَّذِينَ آمَنُوا ۚ إِنَّهُم مُّلَاقُو رَبِّهِمْ وَلَٰكِنِّي أَرَاكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُونَ

Эй қавми ман, дар баробари таблиғи рисолати худ моле аз шумо наметалабам, Музди ман танҳо бо Худост. Онҳоеро, ки имон овардаанд, аз худ намеронам, онон бо Парвардигори худ дидор хоҳанд кард. Вале мебинам, ки шумо мардуме нодон ҳастед.

← Оят 26 📖 Худ Оят 28 →

ХудФеҳристи Қуръон

123Оят

MeccanRevelation

27Оят

Тарҷума — Худ 27

Сураи Худ Оят 27 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бузургони қавмаш, ки кофир буданд, гуфтанд: -Мо туро ҷуз инсоне…

Сураи Оят 27/123 — Сураи Худ هود (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Худ Гӯш кун, Сураи Худ Тарҷума, Сураи Худ mp3, Сураи Худ pdf. Оят 25–29. Ба Тоҷикӣ: Русский.