سورت نصر — آیت 3

د کلمو معناګانې:

• فَسَبِّحْ: پاکي او تسبیح وایه، يعني الله تعالی له هر عیب او نقصانه پاک بولئ.
• بِحَمْدِ رَبِّكَ: د خپل رب له ستایلو سره یو ځای.
• وَاسْتَغْفِرْهُ: او له هغه (الله) نه د خپلو ګناهونو بخښنه وغواړئ.
• تَوَّابًا: ډېر توبه قبلوونکی، هغه ذات چې د خپلو بنده ګانو توبه په پراخه مهربانۍ سره قبلوي.

تفسیر:

کله چې د الله تعالی مرسته راشي او فتح (د مکې فتح) حاصله شي، او ته وګورې چې خلک په ډله‌ییزه توګه د الله په دین کې داخلېږي، نو په دې وخت کې دې ته پوه شه چې ستا د رسالت موده بشپړېدونکې ده او د رب د لیدو وخت نږدې دی. نو د خپل رب له ستایلو سره یو ځای يې تسبیح وایه (د هغه پاکي بیان کړه) او له هغه نه د ګناهونو بخښنه وغواړه. دا کار د هغه د نعمتونو (لکه نصرت او فتح) شکر او د خپل عاجزۍ اعتراف دی. یقیناً الله تعالی ډېر توبه قبلوونکی دی؛ هغه د تسبیح کوونکو او استغفار کوونکو توبه قبلوي، پر هغوی رحم کوي او د هغوی توبه ومني. دا همدارنګه یوه نښه ده چې نیک کارونه باید په استغفار سره پای ته ورسول شي، لکه لمونځ او حج چې په استغفار سره ختمېږي.

فايدې:

• د نعمتونو په وخت کې باید له الله تعالی نه شکر او تسبیح وکړو، نه دا چې پر نفس باندې ویاړ وکړو.
• استغفار د هر نیک کار د بشپړتیا سبب دی او د الله تعالی سره د تعلق ژوروالی ښیي.
• الله تعالی ډېر مهربان او توبه قبلوونکی دی؛ هغه خپلو بنده ګانو ته د توبې دروازه تل پرانیستې ساتي، نو مسلمان باید هیڅکله د رحمت له امله ناامیده نه شي.
• دا آیت مونږ ته ښیي چې د ژوند په هر پړاو کې، په ځانګړې توګه د بریالیتوب او خوشحالۍ په وخت کې، باید له الله نه د بخښنې غوښتنه وکړو، ځکه چې دا د عاجزۍ او اخلاص نښه ده.