Sura An-Nasr — Werset 3

Znaczenie słów:

• Sabbih – wysławiaj, gloryfikuj Allaha, uznając Jego doskonałość i czystość od wszelkich niedoskonałości.
• Bi-hamdi rabbika – wraz z oddawaniem chwały i dziękczynieniem twojemu Panu.
• Wastaghfirhu – proś Go o przebaczenie twoich grzechów.
• Tawwāban – Ten, który nieustannie przyjmuje skruchę swoich sług, przebacza im i okazuje im miłosierdzie.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Kiedy nadeszło zwycięstwo i otwarcie Mekki – co było znakiem bliskości końca misji Proroka (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo Allaha) – Allah nakazał mu, aby przygotował się na spotkanie ze swoim Panem. Nakaz ten obejmował dwa zasadnicze działania:

Po pierwsze, wysławianie Allaha wraz z oddawaniem Mu chwały – jako wyraz wdzięczności za dar zwycięstwa, pomocy i szerzenia się islamu. Prorok miał uznawać doskonałość Allaha, oddawać Mu cześć i dziękować za Jego łaski, gdyż to On sam udzielił wsparcia i otworzył serca ludzi na prawdę.

Po drugie, proszenie o przebaczenie – ponieważ nawet najdoskonalszy człowiek, jakim był Prorok Muhammad (niech będzie z nim pokój), potrzebował zwracać się do Allaha z prośbą o wybaczenie, co stanowiło dla niego sposób na jeszcze większe zbliżenie się do Stwórcy i podniesienie swoich stopni. Było to również pouczenie dla całej społeczności, aby zawsze kończyła swoje dobre uczynki prośbą o przebaczenie.

Allah zakończył werset stwierdzeniem, że On jest Tawwāban – czyli Tym, który nieustannie przyjmuje skruchę swoich sług, przebacza im i obdarza ich miłosierdziem. To zapewnienie daje nadzieję każdemu, kto szczerze się nawraca i prosi o wybaczenie.

Werset ten zawiera również subtelną wskazówkę, że czas życia Proroka (niech będzie z nim pokój) dobiegał końca, dlatego nakazano mu intensywne wysławianie Allaha i proszenie o przebaczenie – jako przygotowanie na spotkanie z Panem. Podobnie jak modlitwa i pielgrzymka kończą się prośbą o przebaczenie, tak i życie Proroka miało zostać zwieńczone tym szlachetnym aktem.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wdzięczność za sukcesy – każdy sukces w życiu, zarówno duchowy, jak i materialny, powinien być okazją do wysławiania Allaha i dziękowania Mu, a nie do pychy i samozachwytu.
2. Pokora wobec Allaha – nawet najlepsi ludzie potrzebują prosić o przebaczenie. To uczy nas pokory i przypomina, że zawsze jesteśmy zależni od łaski Allaha.
3. Nadzieja w miłosierdziu Allaha – Allah jest Tawwāban, czyli nieustannie przyjmuje skruchę. Żaden grzech nie jest zbyt wielki, aby Allah go nie przebaczył, jeśli tylko szczerze żałujemy i wracamy do Niego.
4. Zakończenie dobrych uczynków prośbą o przebaczenie – werset uczy nas, aby każde dobre dzieło kończyć aktem skruchy i prośbą o wybaczenie, co jest oznaką pokory i świadomości własnych niedoskonałości.
5. Przygotowanie na spotkanie z Allahem – życie doczesne jest przemijające, dlatego powinniśmy zawsze być gotowi na spotkanie z naszym Panem, poprzez wysławianie Go i proszenie o przebaczenie.