Surat Al-Ikhlas — Ayat 4

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• كُفُوًا (kufuwan): padha, tandingan, utawa sing madhani.
• أَحَدٌ (ahadun): siji wae, sapa wae, ora ana siji-sijia.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT iku ora ana siji-sijia makhluk kang padha utawa madhani karo Panjenengane. Ora ana kang padha karo asma-asmane Allah, ora ana kang madhani sipat-sipate Allah, lan ora ana kang padha karo pakaryan-pakaryane Allah. Allah iku Maha Suci lan Maha Luhur, ora ana siji-sijia kang bisa nandhingi utawa madhani Panjenengane, apa maneh ing bab kaluhuran lan kasampurnan.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen Allah iku siji-sijine Gusti kang kudu disembah, ora ana tandingane.
• Kita dadi ngerti yen ora kena nyembah marang samubarang kang padha karo Allah, amarga ora ana siji-sijia kang madhani Panjenengane.
• Ayat iki nuwuhake rasa wedi lan ngajeni marang kaluhurane Allah, lan nguatake iman yen mung Allah kang Maha Kuwasa lan Maha Sampurna.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita saya tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga agama iki mulangake bab tauhid kang resik lan cetha, ora ana campuran lan ora ana kang madhani Allah.