سورت يوسف — آیت 46

د کلمو معناګانې:

• الصِّدِّيقُ: ډېر رښتینی، هغه څوک چې په خبرو او عمل کې یې صدق ډېر وي.
• سِمَانٍ: غوښه ییزې، ډکې او پیاوړې غواګانې.
• عِجَافٌ: پتلې، کمزورې او وږې غواګانې.
• سُنبُلَاتٍ خُضْرٍ: شنه او تازه وږي.
• أُخَرَ يَابِسَاتٍ: نورې وچې او رڼې وږي.

تفسیر:

کله چې هغه سړی (چې د بادشاه له خوبه یې خبر ورکړی و) یوسف علیه السلام ته ورسېد، نو ورته یې وویل: «ای یوسفه! ای ډېر رښتینیه! مونږ ته د هغه خوب تعبیر ووایه چې په کې اوه غوښه ییزې (ډکې) غواګانې لیدل کېږي چې اوه پتلې او کمزورې غواګانې یې خوري، او اوه شنه وږي لیدل کېږي او اوه نور وچ او رڼ وږي؛ ښايي چې زه د بادشاه او خلکو ته بېرته لاړ شم او هغوی ته د دې خوب تعبیر ووایم، تر څو هغوی ستا علم او فضیلت وپېژني او له دې لارې ستا قدر وکړي.»

یوسف علیه السلام په دې وینا کې د هغه سړي لخوا د درناوي او ستاینې سره مخ شو، چې هغه یې «صدیق» وباله، ځکه چې د یوسف علیه السلام رښتینولي او علم په ټول زندان کې ښکاره وه. دا پوښتنه د هغه خوب په اړه وه چې بادشاه یې لیدلی و او خلک یې د تعبیر په اړه حیران وو.

فايدې:

1. د علم او پوهې قدر کول او د هغه چا درناوی کول چې علم لري، د اسلام له سپیڅلو اخلاقو څخه دی؛ لکه څنګه چې د بادشاه استازي د یوسف علیه السلام علم ته په درناوي سره مخاطب شو.
2. د خوب تعبیر او د علم په واسطه د خلکو مرسته کول یو ستر نېک عمل دی، ځکه چې یوسف علیه السلام له دې لارې د خلکو د ستونزو د حل هڅه وکړه.
3. په سختۍ کې هم د صبر او توکل په درلودلو سره، الله تعالی به د خپل بنده لپاره د خلاصون لار هواره کړي؛ لکه څنګه چې یوسف علیه السلام له زندان څخه د وتلو لپاره د دې پوښتنې ځواب وسیله وګرځوله.
4. د اسلام په رڼا کې، د خلکو ترمنځ د علم خپرول او د هغوی لارښوونه کول د خیر او نیکۍ له غوره لارو څخه ده، او دا کار د انسان د عزت او لوړ مقام سبب ګرځي.