سورت يوسف — آیت 45

د کلمو معناګانې:

• نجا: هغه کس چې له مړينې ژغورل شوی و، يعني هغه ساقي چې له بندخونې خلاص شو.
• وادّكر: ياد يې کړ، په ياد يې راوړ.
• بعد أمّة: د يوې مودې او زمانې وروسته.
• تأويله: د خوب تعبير او پېژندنه.
• فأرسلون: نو ما ولېږئ (د يوسف عليه السلام په لور).

د آيت تفسير:

هغه سړی چې له دوو بنديانو څخه يې ژوندی پاتې شوی و (يعني ساقي چې له بندخونې خلاص شوی و)، د ډېرې مودې وروسته يې د يوسف عليه السلام ياد وکړ او هغه څه يې په ياد راوړل چې مخکې يې هېر کړي وو. هغه وويل: "زه تاسو ته د دې خوب تعبير درته وايم، نو ما د يوسف عليه السلام په لور ولېږئ چې هغه راته د دې خوب تعبير ووايي." دا هغه وخت و چې د بادشاه خوب ټولو ته ګرانه شوی و او هيڅوک يې د تعبير توان نه درلود، نو دغه ساقي د يوسف عليه السلام د علم ياد وکړ او د هغه د پېژندلو وړانديز يې وکړ.

فايدې او سبقونه:

1. د علم ارزښت: دا آيت ښيي چې علم او پوهه څومره مهمه ده، ځکه چې د يوسف عليه السلام علم د بادشاه د خوب په تعبير سره د هغه د خلاصون سبب شو.
2. هېرول او يادول: انسان ځينې وختونه ګټور شیان هېروي، خو کله چې يې ياد شي، بايد له هغه څخه ګټه واخلي. ساقي د يوسف عليه السلام ياد وکړ او د هغه د مرستې غوښتنه يې وکړه.
3. د نېکۍ خپرول: ساقي کولای شو چې خپله خبره پټه کړي، خو هغه د يوسف عليه السلام د علم او پوهې په اړه وويل، چې دا د نېکۍ او خير د خپرولو يوه بېلګه ده.
4. په سختيو کې د الله تعالى باور: يوسف عليه السلام په بندخونه کې و، خو د هغه علم او تقوا د هغه د خلاصون سبب شوه، چې دا موږ ته ښيي چې په سختيو کې بايد له الله تعالى څخه هيله ونه پرېکوو.