Йусуф сүресі — Аят 46

1. Сөздердің мағынасы:

• يُوسُفُ: Юсуф – пайғамбардың есімі.
• الصِّدِّيقُ: Шыншыл, өте әділ, сөзіне берік адам.
• أَفْتِنَا: Бізге түсіндіріп бер, жорып бер.
• سِمَانٍ: Семіз, қоңды.
• عِجَافٌ: Арық, жүдеу.
• سُنبُلَاتٍ: Астықтың масақтары.
• خُضْرٍ: Жасыл, көгеріп тұрған.
• يَابِسَاتٍ: Құрғақ, кепкен.
• لَعَلِّي أَرْجِعُ: Мүмкін мен қайтарымын, ораламын.
• لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُونَ: Мүмкін олар білер, түсінер.

1. Аяттың тәпсірі:

Зындандағы адам Юсуфқа (оған Алланың сәлемі болсын) келіп: «Уа, Юсуф! Уа, шыншыл адам! Бізге бір түсті жорып бер: жеті семіз сиырды жеті арық сиыр жеп қойыпты, жеті жасыл масақ пен жеті құрғақ масақ та бар. Мүмкін мен патшаға және оның айналасындағыларға қайтып барып, осы түстің жоруын жеткізермін, сонда олар сенің білімің мен қадір-қасиетіңді білер», – деді.

Бұл аятта патшаның түсін жоруға келген адам Юсуф пайғамбарға жүгініп, оны «шыншыл» деп атап, одан түстің жоруын сұрап жатқаны баяндалады. Ол Юсуфтың терең білімі мен даналығына сенім артып, оның жауабын патшаға жеткізуді мақсат етті. Осылайша ол Юсуфтың зынданнан шығып, қоғам алдында өзінің құрметіне бөленуіне себеп болуды көздеді.

1. Аяттан алынатын пайдалы тұстар:

• Білім мен даналық – адамды қиын жағдайдан құтқаратын қасиет. Юсуф пайғамбар зынданда жатса да, білімінің арқасында патшаның назарына ілікті.
• Шыншылдық пен сенімділік – адамның абыройын арттырады. Юсуф «шыншыл» деп аталды, бұл оның мінез-құлқының көрінісі.
• Қиындыққа тап болғанда Аллаға тәуекел етіп, сабыр сақтау – мүміннің сипаты. Юсуф зынданда да үмітін үзбеді.
• Басқаларға көмектесу, біліміңмен бөлісу – игілікті іс. Юсуф түсті жорып, адамдарға пайдасын тигізді.
• Алланың әділдігі – шынайы мүмін ерте ме, кеш пе, өз құрметіне қайта оралады. Юсуфтың зынданнан шығуы – осының дәлелі.

Осы аят арқылы біз білімге ұмтылуды, шыншыл болуды, сабыр етуді және Алланың әділдігіне сенуді үйренеміз.