سوره ابراهیم — آیه 29

معانی کلمات:

• يَصْلَوْنَهَا: وارد آن میشوند و گرمای سوزانش را میچشند.
• الْقَرَار: جایگاه و محل اقامت.

تفسیر آیه:

خداوند متعال پس از ذکر سرنوشت شوم کسانی که نعمتهای او را ناسپاسی کردند و کفر را بر شکرگزاری ترجیح دادند، در این آیه سرانجام آنان را چنین بیان میکند: آنان به دوزخ وارد میشوند و گرمای سوزان آن را با تمام وجود احساس میکنند و در آن میسوزند. چه بد جایگاهی است جهنم برای اقامت و ماندن! این جایگاه، نه آرامشی دارد و نه راحتی، بلکه عذابی است جاودان و پایدار که هیچ گریزی از آن نیست.

فواید و پیامهای آیه:

• ناسپاسی در برابر نعمتهای الهی، انسان را به بدترین سرنوشت میرساند؛ پس شکرگزاری، کلید بقای نعمتهاست.
• جهنم نه تنها عذابی دردناک است، بلکه بدترین مکان برای اقامت است؛ پس عاقلانه است که انسان با ایمان و عمل صالح، خود را از چنین سرنوشتی نجات دهد.
• این آیه هشداری جدی برای همه است که انتخابهای دنیوی، سرنوشت اخروی را رقم میزند؛ پس باید در انتخاب راه خود بسیار هوشیار باشیم.
• خداوند با بیان عاقبت کافران، راه رحمت و نجات را برای بندگانش روشن کرده است تا با توبه و بازگشت به سوی او، از این عذاب رهایی یابند.