نحل سۈرىسى — ئايەت 112

1) ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا: ئاللاھ تائالا بىر مىسال كەلتۈردى.
• قَرْيَةً: بىر شەھەر، بۇ يەردە مەككە مۇراد قىلىنغان.
• آمِنَةً: تىنچ-خاتىرجەم، ئەمىنلىكتە بولغان.
• مُّطْمَئِنَّةً: خاتىرجەم، مۇقىم تۇرغان.
• رَغَدًا: مول-ھوسۇللۇق، كەڭچىلىك بىلەن.
• أَنْعُمِ اللَّهِ: ئاللاھنىڭ نېمەتلىرى (نېمەتنىڭ كۆپلۈكى).
• لِبَاسَ الْجُوعِ وَالْخَوْفِ: ئاچلىق ۋە قورقۇنچنى كىيىم قىلىپ بېرىش، يەنى ئۇلارنى ئاچلىق ۋە قورقۇنچ بىلەن قورشاپ قويۇش.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە بىر شەھەرنى مىسال قىلىپ كەلتۈرىدۇ. بۇ شەھەر مەككە بولۇپ، ئۇنىڭ ئاھالىسى ئىنتايىن ئەمىن ۋە خاتىرجەم ياشايتتى. ئۇلارنىڭ ئەتراپىدىكى كىشىلەر تالاپ-تاراج قىلىنىپ، قورقۇنچ ئىچىدە ياشىسىمۇ، ئۇلار ئامان-ئېسەن ئىدى. ئاللاھ ئۇلارغا ھەر تەرەپتىن مول-ھوسۇللۇق رىزىق ئاتا قىلغان، يەنى قۇرۇقلۇق ۋە دېڭىزدىن ئۇلارغا رىزىق كەلتۈرۈلۈپ تۇراتتى. ئۇلار ھېچقانداق قىيىنچىلىق ۋە مەشەققەتسىز، كەڭچىلىك ۋە باياشاتلىق ئىچىدە ياشايتتى.

ئەمما ئۇلار بۇ ئۇلۇغ نېمەتلەرگە شۈكۈر قىلمىدى، بەلكى ئاللاھنى ئىنكار قىلىپ، ئۇنىڭغا شېرىك كەلتۈردى ۋە نېمەتلەرنىڭ قەدرىنى بىلمىدى. شۇڭا ئاللاھ تائالا ئۇلارنى ئۆزلىرى قىلغان كۇفرى ۋە يامان ئەمەللىرى تۈپەيلىدىن ئاچلىق ۋە قورقۇنچ بىلەن جازالىدى. ئاچلىق شۇ دەرىجىدە قاتتىق بولدىكى، ئۇلار ئۆلۈك ھايۋانلارنى ۋە ئىتلارنى يېيىشكە مەجبۇر بولدى. قورقۇنچ بولسا پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنىڭ قوشۇنلىرى ۋە ھەربىي ئەترەتلىرىنىڭ ئۇلارغا قارىتا ھۇجۇملىرى سەۋەبىدىن پەيدا بولدى. بۇ قورقۇنچ ۋە ئاچلىق ئۇلارنى خۇددى كىيىم كىيگەندەك قورشاپ ئالدى، ھەر تەرەپتىن ئۇلارنى ئوراپ تۇردى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھ بەرگەن نېمەتلەرگە شۈكۈر قىلىش ۋە ئۇنىڭغا ئىتائەت قىلىش ئىنتايىن مۇھىم. نېمەتكە كۇفرى قىلىش ۋە ئۇنىڭ قەدرىنى بىلمەسلىك ئاخىرىدا ئاچلىق، قورقۇنچ ۋە باشقا بالالارغا سەۋەب بولىدۇ. ئاللاھ تائالا ھەر قانداق قەۋمنى ئۆز ئەمەلىگە قاراپ مۇكاپاتلايدۇ ياكى جازالايدۇ. شۇڭا بىز ھەمىشە ئاللاھنىڭ بىزگە بەرگەن نېمەتلىرىنى ئېسىمىزدە تۇتۇپ، ئۇنىڭغا شۈكۈر قىلىشىمىز، ئىتائەت قىلىشىمىز ۋە ئۇنىڭ يولىدا مۇستەھكەم تۇرۇشىمىز كېرەك.