Suurah An-Nahl — Aayad 2

Macnaha Erayada:

• Biyal-ruuxa (بالروح): Waxaa loola jeedaa waxyiga, kaas oo ah nolosha qalbiga iyo iftiinka lafta, sida jidhku u noolaado ruuxiisa, haddaba qalbiga iyo naftu waxay ku noolaadaan waxyiga Ilaahay.
• Min amrihi (من أمره): Waxaa loola jeedaa qadaadiisa iyo amarkiisa, ama kitaabkiisa iyo waxyigiisa.

Tafsiirka Aayadda:

Ilaahay Subxaanahu watacaalaa wuxuu kuu sheegayaa inuu soo dejiyo Malaa'igta, gaar ahaan Jibriil (CS), iyagoo wata waxyiga iyo kitaabka, taas oo ah nolosha qalbiyada ee ka soo baxda amarkiisa iyo qadaadiisa. Wuxuuna ku soo dejiyaa ciddii uu doono oo ka mid ah addoomadiisa, kuwaas oo ah Rasuullada (CS), si ay ugu digaan dadka. Waxaana waxyiga ku jira farriin weyn oo ah: "Diga oo cabsi geliya dadka, waxaana ugu yeedha inay ka digtoonaadaan shirka, oo aqoonsadaan inaan jirin ilaah xaq ah oo la caabudo marka laga reebo Aniga (Ilaahay). Ee iga dhawrsada oo iga cabsada, adoo sameeya waxaan faray oo ka fogaada waxaan ka reebay."

Waxaa kale oo xusid mudan in waxyigu yahay u naxariis Ilaahay oo uu u soo dejiyo si uu u nooleeyo qalbiyada dhintay ee jaahilnimada, isla markaana uu ugu hanuuniyo dadka jidka toosan.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Wejiga Ilaahay ee naxariista: Soo dejinta waxyiga iyo Malaa'igta waxay muujinaysaa naxariista Ilaahay ee uu u hayo addoomadiisa, maadaama uusan uga tegin iyaga oo ku wareersan dhulka, ee wuxuu u soo dejiyay hanuun iyo iftiin.
2. Muhiimadda towxiidka: Aayaddu waxay xooga saaraysaa in towxiidku (keli ahaanshaha Ilaahay) yahay aasaaska diinta, waana farriinta ugu weyn ee ay Malaa'igtu soo dejiyaan.
3. Digtoonaanta iyo dhawrsanaanta: Aayaddu waxay nagu boorrinaysaa in aan Ilaahay ka dhawrsanno oo aan ka cabsanno, taas oo ah tilmaanta mu'miniinta runta ah.
4. Qadarka Nabiyada: Aayaddu waxay muujinaysaa in Ilaahay u doorto ciddii uu doono oo ka mid ah addoomadiisa si ay u gudbiyaan farriintiisa, taas oo muujinaysa qadarka iyo sharafta ay leeyihiin Nabiyada.
5. Waxyigu waa nolosha qalbiga: Sida jidhku u baahan yahay ruuxiisa si uu u noolaado, qalbiguna wuxuu u baahan yahay waxyiga Ilaahay si uu u noolaado oo uu u hanuuno, marka qofkii ka maarma waxyiga wuxuu la mid yahay mid dhintay.