ሱረቱ አን-ናህል — አንቀጽ 2

የቃላት ትርጉም፡-

• «ቢል-ሩሕ» (በሩሕ) — በዚህ ቦታ ላይ «ቁርኣን» እና «የፍርድ ቃል» ማለት ነው። ምክንያቱም ቁርኣን ልቦችን ሕያው ያደርጋልና።
• «አንድሪው» (አንዲሩ) — ማስጠንቀቅ እና ማስፈራራት ማለት ነው።
• «ፋተቁኒ» (ፋተቁኒ) — ፍርዴን ፍጹም በሆነ መንገድ ተገዙኝ እና ከእኔ ተጠንቀቁ ማለት ነው።

የአንቀጹ ትንታኔ፡-

አላህ ሱብሃነሁ ወተዓላ በዚህ አንቀጽ ላይ እንዲህ ይላል፡- አላህ መላእክቱን በቁርኣን እና በመልእክቱ ወደ ሚፈልጋቸው ባሮቹ ያወርዳል። እነዚህ ባሮች ነቢያት እና መልእክተኞች ናቸው። ይህ ወረደ የሚሆነው በአላህ ትእዛዝ እና ፍርድ ነው። የዚህ ወረደ ዓላማ ምንድን ነው? መልእክተኞቹ ሰዎችን ከማጋራት (ሽርክ) እንዲያስጠነቅቋቸው እና እንዲያስፈራሩዋቸው ነው። የዚህ ማስጠንቀቂያ ይዘት ምንድን ነው? ከአላህ በስተቀር ሌላ አምላክ የለም፤ እርሱ ብቻ ነው በእውነት የሚመለክ። ስለዚህ ሰዎች ሆይ! ከአላህ ተጠንቀቁ፣ ትእዛዙን ተገዙ፣ ከክልክሉ ራቁ፣ እና አምልኮትን ለእርሱ ብቻ አጽፁ።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የነቢያት መላክ እና የመልእክት ወረደ ሁሉ ከአላህ ቸርነት እና ርኅራኄ የተነሳ ነው፤ ሰዎች በጨለማ ውስጥ እንዳይቀመጡ ብርሃንን ሊያሳያቸው ነው።
2. የቁርኣን ታላቅነት እና ክብር ግልጽ ነው፤ ምክንያቱም አላህ «ሩሕ» (ሕይወት) ብሎታል፤ ልቦችን ከክህደት ሞት ወደ እምነት ሕይወት የሚያመጣ ነውና።
3. የእምነት መሠረት የአላህን አንድነት (ተውሒድ) ማጽናት እና ከማጋራት (ሽርክ) መራቅ ነው፤ ይህ የሁሉም መልእክተኞች ዋና ጥሪ ነው።
4. አላህን መፍራት እና መጠንቀቅ (ተቅዋ) የሰውን ሕይወት የሚያስተካክል እና ወደ ስኬት የሚወስድ መንገድ ነው፤ ተቅዋ ማለት የአላህን ትእዛዝ መፈጸም እና ከክልክሉ መራቅ ነው።
5. አላህ ለባሮቹ ያለው ጥላቻ እና እንክብካቤ ታላቅ ነው፤ መልእክተኞችን እንዲልክ ያደረገው ሰዎች ትክክለኛውን መንገድ እንዲያውቁ እና ከጥፋት እንዲድኑ ነው።