Сураи Ан-Нахль Оят 35 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мушрикон гуфтанд: «Агар Худо мехост, мову падаронамон ҳеҷ чиз ҷуз…

Ан-Нахль · 35/128

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Нахль

وَقَالَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا عَبَدْنَا مِن دُونِهِ مِن شَيْءٍ نَّحْنُ وَلَا آبَاؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِن دُونِهِ مِن شَيْءٍ ۚ كَذَٰلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ فَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ ۝٣٥

🔤 Transliteration

Wa qaalal lazeena ashrakoo law shaaa`al laahu ma `abadnaa min doonihee min shai`in nahnu wa laaa aabaaa`unaa wa laa harramnaa min doonihee min shai`; kazaalika fa`alal lazeena min qablihim fahal `alar Rusuli illal balaaghul mubeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Мушрикон гуфтанд: «Агар Худо мехост, мову падаронамон ҳеҷ чиз ҷуз Ӯро намепарастидем ва он чиро ҳаром кардаем, ҳаром намекардем». Мардуме ҳам, ки пеш аз онҳо буданд, чунин мегуфтанд. Оё паёмбаронро ҷуз таблиғи ошкоро вазифаи дигарест?

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

أَشْرَكُوا: ширк оварданд, яъне барои Худо шарик қоил шуданд.
لَوْ شَاءَ اللَّهُ: агар Худо мехост.
مَا عَبَدْنَا: ибодат намекардем.
مِن دُونِهِ: ғайри Ӯ.
حَرَّمْنَا: ҳаром намекардем.
كَذَٰلِكَ: ҳамин тавр, ин гуна.
الْبَلَاغُ الْمُبِينُ: расонидани ошкор ва равшан.

Тафсири оят:

Худованд дар ин оят аз гуфтори мушрикон хабар медиҳад, ки онҳо барои узрхоҳии худ аз ширк ва ҳаром кардани баъзе чизҳо мегуфтанд: «Агар Худо мехост, ки мо танҳо Ӯро ибодат кунем ва ба Ӯ шарик наёварем, ҳаргиз мо ва падаронамон ғайри Ӯро ибодат намекардем, ва агар Худо мехост, ки чизеро ҳаром накунем, мо онро ҳаром намекардем». Онҳо бо ин гуфтор мехостанд амалҳои бади худро бо қазо ва қадари Худо асоснок кунанд. Аммо ин ҳуҷҷати ботил аст, зеро Худо ба бандагони худ амр ва наҳй кардааст, ба онҳо қудрат ва ихтиёр додааст, ки бо он амалҳои худро анҷом медиҳанд, ва паёмбаронро фиристодааст, то ҳақро ба онҳо расонанд. Пас баъд аз ин ҳама, узрхоҳӣ бо қадар дуруст нест. Ҳамин тавр, кафирони пешина низ чунин мекарданд — ширк меоварданд ва паёмбаронро дурӯғ мебароварданд. Вазифаи паёмбарон танҳо расонидани ошкор ва равшани паём аст, на ҳидоят кардани мардум, зеро ҳидоят танҳо аз ҷониби Худост.

Фоидаҳо:

Ин оят нишон медиҳад, ки инсон озод ва соҳиби ихтиёр аст, ва наметавонад амалҳои бади худро бо баҳонаи қазо ва қадар асоснок кунад.
Худо аз бандагони худ ҳуҷҷатро тамом кардааст: паёмбаронро фиристод ва китобҳоро нозил кард, то ҳеҷ кас баъд аз ин узр надошта бошад.
Вазифаи паёмбарон расонидани паём аст, на маҷбур кардани мардум ба имон. Ин нишон медиҳад, ки ислом дини ихтиёр ва боварӣ аст, на дини зӯроварӣ.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба ҷои баҳонаҳои беасос, ба амрҳои Худо гӯш диҳем ва аз паёмбарон пайравӣ кунем, то дар дунё ва охират комёб шавем.
Қуръон бо услуби равшан ва ошкор ҳақро баён мекунад ва роҳи наҷотро нишон медиҳад, то ҳар кас бо ихтиёри худ роҳи дурустро интихоб кунад.

📜 Оят 33-37 — Сураи Ан-Нахль

33هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا أَن تَأْتِيَهُمُ الْمَلَائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ أَمْرُ رَبِّكَ ۚ كَذَٰلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَلَٰكِن كَانُوا أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

Оё чашм ба роҳанд, ки фариштагон наздашон биёянд, ё фармони Парвардигорат фаро расад? Гурӯҳе низ, ки пеш аз онҳо буданд, чунин мекарданд ва Худо ба онҳо ситам накард, балки онҳо худ ба худ ситам мекарданд.

34فَأَصَابَهُمْ سَيِّئَاتُ مَا عَمِلُوا وَحَاقَ بِهِم مَّا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ

Ба ҷазои кирдори бадашон расиданд ва ҳамон чизҳое, ки ба масхара мегирифтанд, бар сарашон омад.

35وَقَالَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا عَبَدْنَا مِن دُونِهِ مِن شَيْءٍ نَّحْنُ وَلَا آبَاؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِن دُونِهِ مِن شَيْءٍ ۚ كَذَٰلِكَ فَعَلَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ فَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ

36وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَّسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ ۖ فَمِنْهُم مَّنْ هَدَى اللَّهُ وَمِنْهُم مَّنْ حَقَّتْ عَلَيْهِ الضَّلَالَةُ ۚ فَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانظُرُوا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ

Ба миёни ҳар миллате паёмбаре фиристодем, ки Худоро бипарастед ва аз бут дурӣ ҷӯед. Баъзеро Худо ҳидоят кард ва бар баъзе гумроҳӣ муқаррар гашт. Пас дар замин бигардед ва бингаред, ки оқибати кори касоне, ки паёмбаронро ба дурӯғ нисбат медоданд, чӣ гуна будааст.

37إِن تَحْرِصْ عَلَىٰ هُدَاهُمْ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي مَن يُضِلُّ ۖ وَمَا لَهُم مِّن نَّاصِرِينَ

Ва агар ту ба ҳидояти онҳо ҳарис бошӣ, Худо онро, ки гумроҳ кардааст, ҳидоят намекунад ва ин гумроҳонро ҳеҷ ёридиҳандае нест.

← Оят 34 📖 Ан-Нахль Оят 36 →

Ан-НахльФеҳристи Қуръон

128Оят

MeccanRevelation

35Оят

Тарҷума — Ан-Нахль 35

Сураи Ан-Нахль Оят 35 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Мушрикон гуфтанд: «Агар Худо мехост, мову падаронамон ҳеҷ чиз ҷуз…

Сураи Оят 35/128 — Сураи Ан-Нахль النحل (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Нахль Гӯш кун, Сураи Ан-Нахль Тарҷума, Сураи Ан-Нахль mp3, Сураи Ан-Нахль pdf. Оят 33–37. Ба Тоҷикӣ: Русский.