سورت نحل — آیت 52

د معاني کلمو:

• الدين: طاعت، اخلاص، عبادت او بندګي.
• واصبًا: تل، دايمي، ثابت او همېشه والی.

تفسير:

ټول هغه څه چې په اسمانونو او ځمکه کې دي، د الله تعالی ملکیت دی؛ هغه يې پیدا کړي، هغه يې مالک دی او هغه يې اداره کوي. همدا راز عبادت، طاعت او اخلاص يوازې د هغه لپاره دی، په تلپاتې او دايمي توګه. نو کله چې دا خبره ده، آيا تاسو له الله پرته له بل چا وېرېږئ او هغه ته عبادت کوئ؟ دا کار ستاسو لپاره هېڅ مناسب نه دی. بلکه تاسو بايد يوازې له الله تعالی ووېرېږئ او يوازې هغه ته عبادت وکړئ، ځکه چې هغه ستاسو يوازينی خالق، مالک او مدبر دی.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته ښايي چې د کائناتو ټول اختيار د الله تعالی په لاس کې دی، نو له هغه پرته له بل چا وېرېدل يا بل چا ته عبادت کول بې معنا او بې بنسټه کار دی.
• په دې آيت کې د توحيد بشپړ مفهوم بيان شوی دی: لکه څنګه چې د مخلوقاتو ملکيت د الله دی، همداسې عبادت او طاعت هم بايد يوازې د هغه لپاره وي.
• مونږ ته دا درس راکوي چې په خپل ژوند کې د الله تعالی پر ضد د ګناهونو له کولو ووېرېږو، او دا وېره بايد زمونږ په زړونو کې تلپاتې او دايمي وي، نه يوازې په ځينو وختونو کې.
• دا آيت مونږ ته د الله تعالی د عظمت او قدرت يادونه کوي، چې زمونږ په زړونو کې د هغه پر وړاندې د عاجزۍ او بندګۍ احساس پيدا کړي او مونږ ته د هغه د رحمت او فضل هيله راپيدا کړي.