Surah An-Nahl — Aya 52

Ma’anonin Kalmomin Ayar:

• "Waṣiban" (وَاصِبًا): yana nufin madawwami, abin da yake ci gaba ba tare da katsewa ba.
• "Ad-Din" (الدِّين): a nan yana nufin ibada, ɗa’a, da kuma nisantarwa ga Allah kawai.
• "Tattaqun" (تَتَّقُونَ): yana nufin kuna jin tsoro, kuna kare kanku daga azaba.

Fassarar Ayar:

Allah ne ke da duk abin da ke cikin sammai da ƙasa — halitta, mallaka, da kuma gudanarwa. Shi kaɗai ne ke da ikon komai. Kuma Shi kaɗai ne ya cancanta a yi masa ibada, ɗa’a, da kuma nisantarwa, a koyaushe har abada, ba tare da wani ɓangare ba. Sa’an nan Allah yana tambayar su da tambayar nuna musu abin da ba daidai ba: "Shin, kun ji tsoron wani da ba Allah ba? Shin, kuna bauta wa wani da ba Shi ba?" Wannan tambaya ba ta neman amsa ba, amma tana nuna musu kuskurensu da kuma hana su yin hakan. Domin idan komai na Allah ne, kuma ibada da ɗa’a sun cancanta gare Shi kawai, to, babu wani da ya cancanta a ji tsoronsa ko a bauta masa face Allah Shi kaɗai.

Fa’idodin Ayar:

1. Ayar tana ƙarfafa mu mu san cewa duk abin da ke cikin sammai da ƙasa mallakin Allah ne, don haka mu dogara gare Shi kawai, ba ga wani halitta ba.
2. Tana nuna mana cewa ibada da ɗa’a ba su cancanta ba face ga Allah kaɗai, wanda hakan ke tsarkake zuciyar mu daga shirka da kuma nuna mana ainihin manufar halittarmu.
3. Tana koya mana cewa jin tsoron Allah shi ne tushen tsira da kwanciyar hankali, domin duk wanda ya ji tsoron Allah, Allah zai tsare shi daga duk wata cuta.
4. Ayar tana ƙarfafa mu mu kasance masu nisantarwa ga Allah a kowane lokaci, ba kawai a wasu lokuta ba, domin addini ya zama madawwami a rayuwarmu, wanda hakan ke sa mu zama masu aminci da daidaito a duk ayyukanmu.