Surja El-Isra — Ajet 15

Kuptimet e fjalëve:

• اهْتَدَى: ndoqi rrugën e drejtë, besoi dhe iu bind Allahut.
• ضَلَّ: u largua nga e vërteta dhe ndoqi rrugën e gabuar.
• تَزِرُ: nuk bart, nuk mban.
• وَازِرَةٌ: shpirti që bën mëkate, ai që ngarkohet me barrën e fajit.
• وِزْرَ: barrën e rëndë të mëkatit dhe gjynahut.
• نَبْعَثَ رَسُولًا: dërgojmë të dërguar me shpallje për t'i udhëzuar njerëzit.

Tefsiri i Ajetit:

Kushdo që ndjek rrugën e drejtë dhe beson, dobia e kësaj udhëzimi i kthehet atij vetë, sepse shpërblimi i tij është te Zoti i tij. Ndërsa ai që largohet nga e vërteta dhe humb rrugën, dëmi i kësaj humbjeje bie mbi të vetë, sepse ai do të mbajë pasojat e veprave të tij. Pastaj Allahu i Lartësuar na bën me dije se asnjë shpirt mëkatar nuk do të mbajë mëkatet e një shpirti tjetër, pra çdokush është përgjegjës vetëm për veprat e veta. Në fund, Allahu na tregon se Ai nuk i dënon njerëzit përpara se t'u dërgojë të dërguar që t'ua sqarojnë rrugën e drejtë dhe t'i paralajmërojnë, sepse dënimi vjen vetëm pasi të jetë ngritur argumenti ndaj tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Çdo njeri është përgjegjës për veprat e veta, dhe kjo na mëson të marrim përsipër detyrat tona pa u mbështetur te të tjerët.
2. Drejtësia e Allahut është e përsosur, sepse Ai nuk dënon askënd pa e ngritur më parë argumentin ndaj tij, gjë që tregon mëshirën dhe urtësinë e Tij.
3. Dërgimi i të dërguarve është mirësi e madhe nga Allahu për njerëzimin, sepse përmes tyre njerëzit e njohin të vërtetën dhe kanë mundësinë të zgjedhin rrugën e shpëtimit.
4. Kjo na nxit të përfitojmë nga udhëzimi i Kur'anit dhe sunetit para se të vijë dita kur pendimi nuk do të pranohet më.