Surah Al-Isra — Talata 15

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• اهْتَدَىٰ – ang sinumang sumunod sa patnubay at katotohanan.
• ضَلَّ – ang sinumang naligaw sa landas ng kamalian.
• وِزْرَ – kasalanan o pabigat na kasalanan.
• وَازِرَةٌ – kaluluwang nagdadala ng kasalanan.
• نَبْعَثَ رَسُولًا – magpadala ng Sugo upang magbigay babala at magturo.

Paliwanag ng Talata:

Ang sinumang tumahak sa landas ng patnubay at sumunod sa katotohanan, ang pakinabang ng kanyang paggabay ay babalik sa kanyang sarili lamang, sapagkat siya ang makikinabang sa gantimpala nito sa Kabilang Buhay. At ang sinumang naligaw at tumalikod sa katotohanan, ang kaparusahan ng kanyang pagkaligaw ay babagsak sa kanyang sarili lamang, at walang sinuman ang makapagpapasan ng kasalanang iyon para sa kanya.

Pagkatapos, nilinaw ng Allah na walang kaluluwang magdadala ng kasalanan ng iba; bawat isa ay mananagot sa kanyang sariling gawa. At hindi Niya pinaparusahan ang sinuman sa Kabilang Buhay maliban kung nakarating na sa kanya ang mensahe ng mga propeta at mga banal na kasulatan bilang patunay laban sa kanya. Kaya't ang parusa ay hindi ibinababa hangga't hindi pa naipapahayag ang mensahe at naitatag ang katibayan sa pamamagitan ng pagpapadala ng mga Sugo.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang gantimpala ng pagsunod sa patnubay ay para sa taong sumunod, at ang kaparusahan ng pagkaligaw ay para sa taong naligaw — walang sinuman ang maaaring maglipat ng kanyang kasalanan sa iba.
2. Ang katarungan ng Allah ay ganap: hindi Niya pinarurusahan ang sinuman hangga't hindi nakarating sa kanya ang mensahe ng katotohanan sa pamamagitan ng mga propeta.
3. Ang pagpapadala ng mga Sugo ay isang malaking biyaya mula sa Allah upang mabigyan ng pagkakataon ang tao na makapili ng tama, at upang maging malinaw ang katwiran laban sa sinumang tatalikod.
4. Ang pananagutan ay indibidwal — kaya't dapat sikapin ng bawat isa na ituwid ang kanyang sarili at huwag umasa sa iba para sa kanyang kaligtasan.