Surah Al-Isra — Aya 15

Ma’anonin Kalmomin:

• "يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ": yana nufin fa’idar shiryuwa ta koma wa mutumin da ya shiryu.
• "يَضِلُّ عَلَيْهَا": wato laifin ɓatawa yana kan mutumin da ya ɓace.
• "وِزْرَ": nauyin zunubi ko laifi.
• "نَبْعَثَ رَسُولًا": mu aiko Manzo da ke faɗakar da mutane da bayyana musu shari’a.

Fassarar Ayar:

Duk wanda ya bi tafarkin shiriya ta hanyar imani da aikin alheri, to lalle fa’idar wannan shiryuwar za ta koma gare shi da kansa ne, ba wani ba. Kuma duk wanda ya ɓace daga gaskiya ya bi tafarkin ɓatai, to kuwa laifin wannan ɓatawar yana kan kansa ne kawai. Kuma babu wani rai da zai ɗauki nauyin zunubin wani rai dabam; kowanne mutum zai ɗauki nauyin aikinsa ne da kansa. Kuma Allah ba zai azabtar da wani ba sai bayan ya kafa hujja a kansa ta hanyar aiko Manzanni da saukar da littattafai waɗanda ke bayyana masa gaskiya da karya. Saboda haka, babu wani azaba a duniya ko lahira sai bayan an isar da manzanci da kuma bayyana hujja.

Fa’idodin Darasin:

1. Shiryuwa da ɓatawa suna da sakamako na kansu; mutum ba zai iya amfanar wani da shiryuwarsa ba, kuma ba zai cutar da wani da ɓatawarsa ba – wannan yana ƙarfafa mutum ya himmatu ga aikin alheri domin kansa.
2. Adalcin Allah yana cikin cikakkiyar tsari: babu wanda zai ɗauki nauyin zunubin wani, don haka al’umma za ta tsaya a kan adalci da nisantar zalunci.
3. Rahamar Allah ga bayinsa tana bayyana a cikin cewa ba ya azabtar da kowa sai bayan ya aiko masa Manzo da ke bayyana masa hanyar alheri da kuma gargaɗe shi – wannan yana nuna cewa addini gabaɗaya shiriya ne da rahama ga dukan mutane.
4. Wannan ayar tana ƙarfafa wa’azin addini da isar da saƙon gaskiya ga mutane, domin hujja ta tabbata ne kawai bayan an isar da saƙo, kuma wannan yana ƙara nuna muhimmancin aikin da’awa ga al’umma.