Аль-Исра сүрәсе — Аять 34

Сүзләрнең мәгънәләре:

• әл-йәтим — әтисе үлгән бала.
• иллә билләти һиә әхсән — мәгәр иң яхшы, файдалы рәвештә генә.
• әшуддәһү — аның җитлегү, акыл тулу чоры.
• әл-гәһд — вәгъдә, килешү, йөкләмә.
• мәсъүлән — сорау астында, хисап соралачак.

Аять тәфсире:

Әтисе вафат булган ятим балаларның малына якын да килмәгез, аның малыннан файдаланмагыз, әгәр аның белән эш итәргә туры килсә, бары тик аның өчен иң яхшы булган юл белән генә эш итегез: малны саклап, үстерү һәм арттыру юлы белән. Бу кагыйдә ятим бала үз яшенә җиткәнче, ягъни акылы тулып, малны дөрес идарә итәрлек булганчы дәвам итә. Ятимнең малына тияргә ярамый, чөнки ул аның хакы, һәм бу — зур әманәт.

Шулай ук, сез кешеләр белән төзегән килешүләрне, биргән вәгъдәләрне үтәгез. Аллаһ белән дә, кешеләр белән дә булган һәрбер килешүне төгәл үтәү — мөселманның бурычы. Килешүне бозу яки вәгъдәдә тормау — зур гөнаһ. Чөнки кыямәт көнендә һәр кеше үзенең биргән вәгъдәсе, төзегән килешүе турында сорау астына алыначак. Аллаһ аннан: "Син биргән вәгъдәңне үтәдеңме, әллә боздыңмы?" — дип сораячак. Үтәгән кеше — әҗер алыр, бозган кеше — җәзага тартылыр.

Гыйбрәтләр:

Ятимнәрнең малы — изге әманәт. Аларга карата мәрхәмәтле булу һәм аларның хокукларын саклау — Аллаһ алдында зур саваплы гамәл. Әгәр кемдер ятимнең малын дөрес итеп үстерсә, аңа бу изгелеге өчен Аллаһ олы бәрәкәт бирер. Әмма аның малына хыянәт итүче — ахирәттә каты хисап бирәчәк.

Вәгъдәдә тору — иманның бер өлеше. Кеше сүзендә торса, аңа ышаныч арта, җәмгыятьтә дуслык һәм бердәмлек ныгый. Ислам дине безне тугрылыклы, ышанычлы кешеләр булырга өйрәтә. Вәгъдәдә тормау — ике йөзлелек билгесе, ул кешенең иманын какшата. Шуңа күрә һәрберебез сүзебездә нык торыйк, килешүләребезне үтәик, чөнки Аллаһ алдында һәр сүз өчен җавап бирәчәкбез.