Сураи Аль-Исра Оят 60 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва он гоҳ ки туро гуфтем: «Парвардигорат бар ҳамаи мардум…

Аль-Исра · 60/111

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Исра

وَإِذْ قُلْنَا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحَاطَ بِالنَّاسِ ۚ وَمَا جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْنَاكَ إِلَّا فِتْنَةً لِّلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ ۚ وَنُخَوِّفُهُمْ فَمَا يَزِيدُهُمْ إِلَّا طُغْيَانًا كَبِيرًا ۝٦٠

🔤 Transliteration

Wa iz qulnaa laka inna rabbaka ahaata binnaas; wa maa ja`alnar ru`yal lateee arainaaka illaa fitnatal linnaasi washshajaratal mal`oonata fil quraan; wa nukhaw wifuhum famaa yazeeduhum illa tughyaanan kabeeraa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва он гоҳ ки туро гуфтем: «Парвардигорат бар ҳамаи мардум иҳота дорад». Ва он чӣ дар хоб ба ту нишон додем ва достони дарахти малъун, ки дар Қуръон омадааст, чизе ҷуз озмоиши мардум набуд. Мо мардумро метарсонем, вале танҳо ба куфру саркашияшон афзуда мешавад.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

أَحَاطَ بِالنَّاسِ: огоҳӣ ва қудрати Парвардигор бар ҳамаи одамонро фаро гирифтааст; яъне ҳама дар қабзаи Ӯ ҳастанд ва Ӯ метавонад онҳоро аз ту боздорад.
الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْنَاكَ: он манзарае, ки дар шаби Исро ва Меъроҷ ба ту нишон додем.
فِتْنَةً: озмоиш ва имтиҳон; то ростқавл аз дурӯғгӯй ҷудо шавад.
الشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ: дарахти Заққум, ки дар Қуръон зикр шудааст ва хӯрандаи он малъун аст.
طُغْيَانًا كَبِيرًا: саркашӣ ва гуноҳи бузург, ки аз ҳад мегузарад.

Тафсири оят:

Эй Паёмбар, ба ёд ор он вақтро, ки ба ту ваҳй кардем, ки Парвардигорат бар ҳамаи одамон иҳота дорад — бо илм ва қудрат ҳамаро фаро гирифтааст ва ҳеҷ кас аз дасти Ӯ наметавонад ба ту зарар расонад. Пас рисолататро бирасон ва аз касе натарс.

Он манзарае, ки дар шаби Исро ва Меъроҷ ба ту нишон додем, танҳо барои озмоиши мардум буд: то маълум шавад кӣ рост мегӯяд ва кӣ дурӯғ. Ҳамчунин дарахти Заққумро, ки дар Қуръон зикр шудааст ва хӯрандаи он малъун аст, танҳо барои имтиҳони онҳо қарор додем. Вақте ки ояти Заққум нозил шуд, кофирон гуфтанд: «Муҳаммад оташеро нишон медиҳад, ки сангро месӯзонад, вале мегӯяд, ки дар он дарахт мерӯяд, ҳол он ки оташ дарахтро месӯзонад!» Ин буд, ки бисёре аз онҳо ба сабаби ин ду озмоиш гумроҳ шуданд.

Мо онҳоро бо анвои тарсондан ва оятҳо метарсонем, аммо тарсонидани Мо онҳоро на танҳо ислоҳ намекунад, балки бар саркашӣ ва гуноҳи бузург меафзояд. Дилашон сахттар мешавад ва аз ҳақ дуртар мераванд.

Фоидаҳои ин оят:

Парвардигор бар ҳамаи одамон иҳота дорад; пас банда бояд танҳо ба Ӯ таваккул кунад ва аз махлуқ натарсад.
Озмоишҳо ва имтиҳонҳо қонунӣ ҳаёти инсон аст; онҳо воситаи ҷудо кардани мӯъмин аз кофир ва ростқавл аз дурӯғгӯй мебошанд.
Ҳақиқатҳои Қуръон, ҳатто агар ақли маҳдуди инсон онҳоро душвор бифаҳмад, бояд қабул шаванд; зеро дониши Худо аз дониши мо бештар аст.
Тарсонидан ва ҳушдор додани оятҳои Қуръон барои дили нарм ва омода фоида меорад, аммо дили саркашро танҳо дар гумроҳӣ афзун мекунад.
Ин оят моро водор мекунад, ки Қуръонро бо дили кушода ва таслим бихонем, то аз озмоишҳои он ба некӣ гузарем ва ба Худо наздиктар шавем.

📜 Оят 58-62 — Сураи Аль-Исра

58وَإِن مِّن قَرْيَةٍ إِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوهَا قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ أَوْ مُعَذِّبُوهَا عَذَابًا شَدِيدًا ۚ كَانَ ذَٰلِكَ فِي الْكِتَابِ مَسْطُورًا

Ҳеҷ деҳае набошад, ки пеш аз фаро расидаии рӯзи қиёмат ҳалокаш накунем ё ба азобе сахт гирифтораш насозем. Ва ин дар он китоб навишта шудааст.

59وَمَا مَنَعَنَا أَن نُّرْسِلَ بِالْآيَاتِ إِلَّا أَن كَذَّبَ بِهَا الْأَوَّلُونَ ۚ وَآتَيْنَا ثَمُودَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوا بِهَا ۚ وَمَا نُرْسِلُ بِالْآيَاتِ إِلَّا تَخْوِيفًا

Моро аз фиристодани мӯъҷизот бознадошт. Фақат ин ки пешиниён дурӯғаш бароварданд. Ба қавми Самуд ба унвони мӯъҷизае равшангар модашутурро додем. Бар он ситам карданд ва Мо ин мӯъҷизаҳоро фақат барои тарсондан мефиристем.

60وَإِذْ قُلْنَا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحَاطَ بِالنَّاسِ ۚ وَمَا جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْنَاكَ إِلَّا فِتْنَةً لِّلنَّاسِ وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ ۚ وَنُخَوِّفُهُمْ فَمَا يَزِيدُهُمْ إِلَّا طُغْيَانًا كَبِيرًا

61وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ قَالَ أَأَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِينًا

Ва ба фариштагон гуфтем: «Одамро саҷда кунед». Ҳамагон ғайри Иблис саҷда карданд. Гуфт: «Оё барои касе, ки аз гил офаридаӣ, саҷда кунам?»

62قَالَ أَرَأَيْتَكَ هَٰذَا الَّذِي كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَئِنْ أَخَّرْتَنِ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُ إِلَّا قَلِيلًا

Ва гуфт: «Бо ман бигӯй, чаро инро бар ман бартарӣ ниҳодаӣ? Агар маро то рӯзи қиёмат мӯҳлат диҳӣ, фарзандонн ӯро ғайри андаке реша канам».

← Оят 59 📖 Аль-Исра Оят 61 →

Аль-ИсраФеҳристи Қуръон

111Оят

MeccanRevelation

60Оят

Тарҷума — Аль-Исра 60

Сураи Аль-Исра Оят 60 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва он гоҳ ки туро гуфтем: «Парвардигорат бар ҳамаи мардум…

Сураи Оят 60/111 — Сураи Аль-Исра الإسراء (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Исра Гӯш кун, Сураи Аль-Исра Тарҷума, Сураи Аль-Исра mp3, Сураи Аль-Исра pdf. Оят 58–62. Ба Тоҷикӣ: Русский.