سوره کہف — آيت 1

1) ڪجهه لفظن جي معنيٰ:

• الْحَمْدُ: سڀ تعريف ۽ ساراهه.
• لِلَّهِ: الله ئي لاءِ آهي.
• أَنزَلَ: نازل ڪيائين.
• عَبْدِهِ: پنهنجي ٻانهي (يعني حضرت محمد ﷺ).
• الْكِتَابَ: ڪتاب (يعني قرآن مجيد).
• عِوَجًا: ڪجيڪائي، ڏنگائي، سڌيءَ راهه کان ڦيرو.

2) تفسير:

سڀ ساراهه ۽ تعريف الله ئي لاءِ آهي، جنهن جون سڀ صفتون ڪمال جون آهن ۽ سڀ نعمتون ظاهري ۽ باطني، ديني ۽ دنيوي سندس ئي طرفان آهن. اهو ئي الله آهي جنهن پنهنجي ٻانهي ۽ رسول حضرت محمد ﷺ تي قرآن مجيد نازل ڪيو ۽ ان ۾ ڪا به ڪجيڪائي يا ڏنگائي نه رکيائين. يعني قرآن ۾ نه ڪو اختلاف آهي، نه ڪا خرابي، نه حق کان ڪو ڦيرو ۽ نه حڪمت کان ڪو انحراف. اهو مڪمل طور تي سڌو، صاف ۽ حق تي ٻڌل آهي.

3) فائدا ۽ سبق:

• الله جي سڀني نعمتن تي سندس شڪر ادا ڪرڻ گهرجي، خاص ڪري قرآن جهڙي عظيم نعمت تي.
• قرآن مجيد الله جو اهڙو ڪتاب آهي جنهن ۾ ڪا به ڪجيڪائي ۽ ڏنگائي ناهي، اهو مڪمل سڌو ۽ حق تي ٻڌل آهي.
• قرآن تي ايمان آڻڻ ۽ ان تي عمل ڪرڻ هر مسلمان لاءِ ڀلائي ۽ هدايت جو ذريعو آهي.
• قرآن جي سڌي ۽ صاف هجڻ مان معلوم ٿئي ٿو ته اهو الله جو ڪلام آهي، ڇاڪاڻ ته انسانن جي لکيل ڪنهن به ڪتاب ۾ اهڙي مڪمل استقامت ممڪن ناهي.
• قرآن جي پڙهڻ، سمجهڻ ۽ ان تي عمل ڪرڻ سان دنيا ۽ آخرت ۾ ڪاميابي ملي ٿي.