سورت کهف — آیت 101

د کلمو معناګانې:

• غطاء: پرده، پټونکی
• ذكري: زما یاد، زما قرآن، زما لارښوونه
• يستطيعون سمعًا: د اورېدلو توان لري، د منلو وړ اورېدل

تفسیر:

دا هغه کسان دي چې سترګې يې په دنيوي ژوند کې زما له ياد او قرآن کريم له پېغام څخه په پرده کې وې، نو د الله تعالی نښې او آيتونه يې نه ليدل. د دوی ليدونکې سترګې نه، بلکې د زړه سترګې (بصيرت) ړندې وې، ځکه چې دوی د حق د منلو او د قرآن د پېژندلو وړتيا نه لرله. دوی نه يوازې دا چې د حق د ليدو توان يې نه درلود، بلکې د قرآن او د الله تعالی د پيغام د اورېدلو توان يې هم نه درلود؛ ځکه چې د دوی زړونه دومره سخت شوي وو چې د حق منل يې ورته ناممکن ګرځېدلی و. دوی داسې وو چې که آيتونه يې هم اورېدل، په زړه يې نه منل او له هغو څخه يې ګټه نه پورته کوله.

فايدې:

1. د دې آيت څخه معلومېږي چې د هدايت او ګمراهۍ اصلي سرچينه زړه او بصيرت دی، نه يوازې سترګې او غوږونه. څوک چې د زړه سترګې خلاصې وي، هغه به د الله تعالی په هر آيت او نښه کې لارښوونه ومومي.
2. دا آيت موږ ته دا درس راکوي چې بايد د قرآن کريم د اورېدلو او لوستلو پر مهال زړه حاضر او د منلو اراده ولرو، ځکه چې يوازې په غوږ اورېدل کافي نه دي، بلکې د زړه منل شرط دی.
3. په دې پوهېږو چې د الله تعالی یاد او قرآن کريم د سترګو او زړونو رڼا ده؛ څوک چې له دې رڼا څخه ځان محروم کړي، په حقيقت کې په تياره کې پاتې کېږي او د حق د ليدو او اورېدلو توان له لاسه ورکوي.
4. دا آيت موږ ته د الله تعالی د رحمت قدر کولو درس راکوي، چې هغه چا ته چې الله تعالی د حق د پېژندلو توفيق ورکړی، بايد له دې نعمت څخه ډېر خوشحاله وي او د نورو د هدايت لپاره هڅه وکړي.