سورت کهف — آیت 102

د کلمو معناګانې:

• أَفَحَسِبَ: ایا نو فکر کوي؟ (د انکار او حیرانتیا په معنا)
• عِبَادِي: زما بنده ګان (یعنې ملایکې، عیسی، عزیر او شیطانان)
• أَوْلِيَاءَ: دوستان، مرستندویان، معبودان
• أَعْتَدْنَا: موږ تیار کړي دي
• نُزُلًا: د مېلمه د اوسېدو ځای، د استوګنې ځای

تفسیر:

ایا هغه کسان چې کافر شوي دي، دا فکر کوي چې دوی به زما له بنده ګانو څخه پرته له ما نه نور دوستان او معبودان غوره کړي او دوی به ورته ګټه ورسوي؟ دا څومره لویه تېروتنه او ناپوهي ده! دوی داسې کسان معبودان نیسي چې پخپله زما مخلوق او بنده ګان دي؛ ملایکې، پیغمبران لکه عیسی او عزیر، او حتی شیطانان. دوی دا هېروي چې دا ټول زما بنده ګان دي او هېڅ واک نه لري چې څوک ته ګټه یا زیان ورسوي.

خو حقیقت دا دی چې موږ د کافرانو د دې کړنې په بدل کې دوزخ تیار کړی دی، لکه څنګه چې د مېلمي لپاره د استوګنې ځای تیار شي. دوزخ د دوی د تلپاتې استوګنې لپاره چمتو شوی دی، ځکه چې دوی زموږ پر ځای نور معبودان غوره کړل او زموږ له بنده ګانو سره یې شرک وکړ.

فايدې:

1. دا آیت موږ ته د توحید اهمیت ښیي؛ یوازې الله تعالی د عبادت او اطاعت وړ دی، او هر هغه څوک چې له الله پرته بل څوک معبود ونیسي، په لویه تېروتنه کې دی.
2. دا چې حتی ملایکې او پیغمبران د الله بنده ګان دي، نو څنګه کولای شي چې د عبادت وړ وي؟ دا موږ ته د الله د عظمت او لویوالي یادونه کوي.
3. د دې آیت له لارې موږ پوهېږو چې الله تعالی عادل دی؛ هغه څوک چې په قصدي توګه کافر شي او له الله پرته نور معبودان ونیسي، د هغه لپاره دوزخ تیار دی.
4. دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې د الله له رحمت او عذاب څخه خبر اوسو، او داسې کارونه ونه کړو چې د الله د قهر سبب شي.
5. د دې آیت له لارې موږ ته معلومه شوه چې الله تعالی د خپلو بنده ګانو سره ډېر مهربان دی، ځکه چې دوی ته یې د حق لاره ښودلې او د باطل له لارې یې منع کړي دي.