Аль-Кахф сүресі — Аят 101

1. Сөздердің мағынасы:

• غِطَاءٍ — перде, қаптама, көруді бөгететін кедергі.
• ذِكْرِي — Мені еске алу, яғни Құран және иманға шақыратын уағыз.
• لَا يَسْتَطِيعُونَ سَمْعًا — ести алмады, құлақ салып қабылдай алмады.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Аллаһ тағала қиямет күні отты көрген кәпірлердің жай-күйін сипаттайды. Олар дүниеде өмір сүріп жатқанда Аллаһты еске алуға, яғни Құранға және иманға көздері бітелген, көруден айырылған адамдардай болды. Олар Аллаһтың аяттарын, әл-әләмәттерін көріп те, одан ғибрат алмады, иманға апарар дәлелдерді байқамады. Сондай-ақ олар шындықты естуге де қабілетсіз еді: құлақтары саңырау сияқты, аяттарды естісе де қабылдамады, бойларына сіңірмеді. Яғни бұл адамдардың көздері де, құлақтары да шындыққа жабық болды, олар өздерінің қыңырлығы мен менмендігінен тура жолды қабылдауға мүмкіндік бермеді. Аяттағы «көздері» деген сөз тек дене көзін ғана емес, көбінесе адамның ішкі көру қабілетін — байқау, түсіну қабілетін білдіреді. Сондықтан олар дүниеде де, ақыретте де шындықтан адасып, отқа лайықты болды.

1. Аяттан алынатын ғибраттар:

• Аллаһты еске алудан, Құраннан бет бұру адамның жүрегін қатайтып, көзін перделеп, шындықты көруден айырады.
• Құлақпен есту жеткіліксіз; шындықты қабылдап, бойға сіңіру үшін ашық жүрек пен ниет керек.
• Иман — Аллаһтың үлкен нығметі. Оны бағалап, Құранды оқып, үйреніп, оған құлақ салу — адамды тура жолда ұстайтын басты себеп.
• Аят бізді ескертеді: көз бен құлақты жақсылыққа, Аллаһтың белгілерін көруге және естуге пайдалану — нағыз бақытқа жеткізетін жол.