Surat Al-Kahf — Ayat 107

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• آمَنُوا (aamanuu): padha iman, yaiku percaya marang Allah lan para rasul-E.
• عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ (‘amilush shaalihaati): padha nindakake amal-amal kang becik lan bener miturut syariat.
• جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ (jannaatul firdaus): taman-taman swarga Firdaus, yaiku panggonan paling dhuwur lan paling mulya ing swarga.
• نُزُلًا (nuzulan): papan pinaringan (panggonan kang disiapake minangka pakurmatan kanggo tamu).

1. Tafsir ayat:

Satemene wong-wong kang padha iman marang Allah lan ngakoni para rasul-E, sarta padha nindakake amal-amal saleh, wis cumepak kanggo dheweke panggonan kang paling dhuwur lan paling mulya ing swarga, yaiku taman-taman Firdaus. Panggonan iku minangka pakurmatan lan pahargyan saka Allah kanggo dheweke, minangka papan kang wis disiapake kanggo nyambut rawuhe wong-wong mukmin kang taat. Firdaus iku dadi panggonan paling utama ing swarga, dadi papan panggonan kang paling becik lan paling kepenak kanggo wong-wong kang padha iman lan nindakake kabecikan.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Iman lan amal saleh iku loro perkara kang ora bisa dipisahake; iman tanpa amal saleh iku ora sampurna, lan amal saleh tanpa iman iku ora ana gunane.
• Allah iku Maha Pemurah marang para hamba-E kang taat; dheweke bakal diparingi panggonan kang paling mulya ing swarga, yaiku Firdaus.
• Swarga Firdaus iku papan kang paling dhuwur lan paling becik, dadi pantes dadi tujuan lan pangarep-arep saben wong mukmin.
• Ayat iki nuwuhake semangat lan pangarep-arep supaya wong-wong padha sregep nindakake kabecikan, amarga ganjarane iku gedhe banget lan mulya.
• Kabecikan lan katatan marang Allah iku mesthi bakal oleh piwales kang setimpal lan luwih apik saka apa kang wis ditindakake.