Surah Al-Kahf — Talata 43

o ang tubig kaya (sa halamanan) ay manunuot sa kailaliman (ng lupa) upang hindi mo kailanman mapaghanap ito.”

Kaya’t ang kanyang mga bungangkahoy ay napaligiran (ng pagkawasak). At siya ay nanatili sa pagpapalakpak ng kanyang mga kamay ng may kalungkutan dahilan sa kanyang mga ginugol dito, samantalang ang mga ito ay nawasak na lahat sa kanyang mga balag, at ang kanya lamang nasabi: “dapat sana ay hindi ako nag-akibat ng mga katambal sa aking Panginoon!” (Tafsir Ibn Kathir)

At doon, (sa Araw ng Muling Pagkabuhay), ang pangangalaga, kapangyarihan, kapamahalaan at kaharian ay tanging kay Allah (lamang), ang Tunay na diyos. Siya (Allah) ang Pinakamainam sa gantimpala at Pinakamainam na huling hantungan. (La ilaha ill Allah, wala ng iba pang diyos na karapat-dapat pag- ukulan ng pagsamba maliban kay Allah)

At ihantad sa kanila ang halimbawa ng buhay sa mundong ito; ito ay katulad ng tubig (ulan) na Aming ipinanaog mula sa alapaap, at ang halamanan ng kalupaan ay sumanib sa kanya, at naging sariwa at luntian. Datapuwa’t (sa bandang huli), ito ay naging tuyo at nadurog sa mga piraso na ikinakalat ng hangin. At si Allah ay Makakagawa ng lahat ng bagay