Surah Al-Kahf — Aya 43

Ma’anonin Kalmomi:

• فِئَةٌ: ƙungiya ko jama’a da ke taimakon mutum.
• يَنصُرُونَهُ: suna taimakon shi.
• مُنتَصِرًا: mai iya kare kansa da ƙarfinsa.

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan ayar Allah ya bayyana cewa wannan mutumin da ya yi alfahari da dukiyarsa da jama’arsa, a lokacin da azabar Allah ta sauka masa, babu wata ƙungiya ko jama’a da ta zo don taimakon shi, ko su kare shi daga azabar Allah. Shi ne wanda a da yake alfahari da jama’arsa da yawan su, amma a wannan rana duk sun bar shi. Kuma shi kansa bai iya kare kansa ba, don ya ci gaba da zama a cikin halaka, ba shi da wani abin da zai amfana da shi daga kansa ko daga wasu. Wannan ya nuna cewa duk wani abin da mutum ya dogara da shi banda Allah, to zai gaza masa a lokacin buƙata, kuma babu wani mai iya taimako sai Allah.

Faidodin Darasi:

1. Wannan ayar tana koyar da mu cewa dogaro ga Allah shi ne kawai abin da zai amfana, domin duk wani taimako na halitta yana iya gaza, amma taimakon Allah ba ya gaza.
2. Yana tunatar da mu cewa alfahari da dukiya da jama’a ba su da amfani a gaban Allah, kuma su na iya zama dalilin halaka idan mutum ya manta da Allah.
3. Ayar tana ƙarfafa mu mu kasance da tawali’u, mu dogara ga Allah a kowane hali, kuma mu san cewa nasara da tsira suna cikin biyayya ga Allah, ba cikin yawan abin duniya ba.
4. Tana kuma nuna mana cewa Allah shi ne Mai tausayi, yana ba da dama ga mutum ya tuba kafin azaba ta sauka, don haka ya kamata mu yi gaggawar komawa gare shi.