Sura Al-Kahf — Aya 43

Maana ya Maneno:

• Fii'ah (فِئَةٌ): Kundi au jamaa ya watu wanaomsaidia.
• Yansurūnahu (يَنصُرُونَهُ): Wanamlinda au wanamkinga.
• Min dūnillāh (مِن دُونِ اللَّهِ): Badala ya Mwenyezi Mungu, yaani wengine wasio Mwenyezi Mungu.
• Muntasiran (مُنتَصِرًا): Mwenye kujilinda mwenyewe au mwenye nguvu ya kujikinga.

Tafsiri ya Aya:

Aya hii inaelezea hali ya mtu aliyezidiwa na adhabu ya Mwenyezi Mungu baada ya kujivunia mali na watu wake. Inasema: Hakuwa na kundi wala jamaa yoyote walioweza kumnusuru au kumkinga na adhabu ya Mwenyezi Mungu iliyomfikia, wala yeye mwenyewe hakuwa na uwezo wa kujilinda au kujikinga na adhabu hiyo. Huyu mtu aliyekuwa anajivunia watu wake na nguvu zake, alipokuja adhabu ya Mwenyezi Mungu, hakupata msaidizi wala mwokozi, wala hakuweza kujinusuru mwenyewe. Hii inaonyesha kwamba utegemezi kwa viumbe na mali hauna faida yoyote wakati wa shida, na kwamba uwezo wote ni wa Mwenyezi Mungu pekee.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Kujifunza kutokuwa na kiburi na kujivunia mali, watoto, au nguvu, kwa sababu vitu hivi haviwezi kumkinga mtu na adhabu ya Mwenyezi Mungu.
2. Kila mtu anatakiwa kumtegemea Mwenyezi Mungu pekee, si viumbe wengine, kwa sababu msaada wa kweli unatoka kwake tu.
3. Aya inatufundisha kuwa nyenzo za dunia zote ni za muda mfupi, na hakuna kinachodumu isipokuwa amri ya Mwenyezi Mungu.
4. Inathibitisha kwamba Mwenyezi Mungu ndiye mlinzi wa kweli, na yeyote anayemgeuka Mwenyezi Mungu na kumtegemea mwingine, atabaki peke yake wakati wa shida.
5. Inatuhimiza kujenga uhusiano imara na Mwenyezi Mungu kwa kumtii na kumwabudu, ili tupate msaada wake duniani na ahera.