Suurah Al-Kahf — Aayad 43

Macnada Erayada:

• Fii’ah (فِئَة): Koox ama jaaliyeed.
• Yansuruunahu (يَنصُرُونَهُ): Waxay u gargaari lahaayeen, waxayna ka difaaci lahaayeen.
• Min duunillaah (مِن دُونِ الله): Waxaan ahayn Ilaahay, oo ah wax kasta oo uu ka caawin karo ama u shafeeca karo.
• Muntasiran (مُنتَصِرًا): Iskiis uga adkaan kara, ama iska celin kara (dhibka).

Tafsiirka:

Markuu Ilaahay caddibaaddiisii ku soo dejiyey ninkii gaalada ahaa ee lahaa laba beero oo waaweyn, oo uu ku faani jiray xoolihiisa iyo carruurtiisa, waxaa caddaatay in aanay u jirin koox ama jaaliyeed ka caawin kara oo ka difaaci kara caddibaadda Ilaahay. Ma jirin qof ka soo horjeeda amarka Ilaahay oo isaga ka ilaalin kara. Ninkii hore ugu faani jiray tirada iyo xoolaha, maalintaa wuxuu la kulmay caddibaad ka timid Ilaahay, isagoo keligiis ah, aan lahayn gargaare, isagoonna awoodin inuu iska celiyo waxa Ilaahay ku dhajiyey. Sidaas darteed, wuxuu ku noqday mid khasaaray oo xumaan ku dhacay, isagoo aan helin wax isaga ka ilaalin kara.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Cibraad weyn: Waxaa nagu waanoobayaa inaan aan ku kalsoonaanin xoolaha, carruurta, iyo jaaliyadda, maxaa yeelay kuwani ma difaaci karaan wax Ilaahay doono. Kaliya Ilaahay baa wax walba leh.
2. Iskhilaas iyo toobad: Ninkani wuxuu lumiyey wuxuu lahaa oo dhan, isagoonna helin wax ka caawin kara. Tani waxay nagu boorrinaysaa inaan Ilaahay u noqono oo aan toobadkeenu run ahaato, ka hor inta aannaan u baahnayn gargaar aan heli karin.
3. Caddaaladda Ilaahay: Aayaddu waxay muujinaysaa in Ilaahay caddaalad ku xukumo, isagoonna cidina ka hor istaagi karin. Tani waxay nagu xoojinaysaa inaan Ilaahay ka cabsanno oo aan u hogaansanno.
4. Nolosha adduunyo waa imtixaan: Waxaa nagu waanoobayaa inaan nolosha adduunyo u aragno imtixaan, oo aanan ku qalqaalin xoolaha iyo ma-guurtada, maxaa yeelay waxaa laga yaabaa inay noqdaan sabab khasaare nagu keenaysa haddii aannu Ilaahay ku xasuusan.