සූරා අල්-කහ්ෆ් — ආයාත් 43

වදන්හි අර්ථ:

• فِئَةٌ (ෆිඅ්-තුන්): කණ්ඩායමක්, පිරිසක්
• يَنصُرُونَهُ (යන්සුරූනහු): ඔහුට උදව් කරති, ඔහුව ආරක්ෂා කරති
• مِن دُونِ اللَّهِ (මින් දූනිල්ලාහ්): අල්ලාහ් හැර, අල්ලාහ්ගෙන් තොරව
• مُنتَصِرًا (මුන්තසිරන්): (තමාවම) ආරක්ෂා කරගන්නෙකු, පරාජයෙන් මිදෙන්නෙකු

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතය තුළින් අල්ලාහ් අපට දන්වන්නේ, තම ධනය හා උද්‍යානය ගැන ආඩම්බර වී, අල්ලාහ්ව ප්‍රතික්ෂේප කළ එම පුද්ගලයාට, ඔහුගේ උද්‍යානය විනාශ වී ගිය විට, ඔහු කලින් ආඩම්බර වූ කිසිදු කණ්ඩායමක් හෝ පිරිසක් ඔහු වෙනුවෙන් ඉදිරිපත් නොවූ බවය. ඔහු ආරක්ෂා කිරීමට, ඔහුට උදව් කිරීමට කිසිවෙකුත් නොසිටියේය. අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් ඔහුව ගලවා ගැනීමට ඔහු පුරසාරම් දොඩමින් සිටි කිසිදු බලවේගයකට හැකියාවක් නොවීය. එපමණක් නොව, තමාගේම ශක්තියෙන් හෝ බලයෙන් එම විනාශයෙන් මිදීමට ද ඔහුට හැකියාවක් නොවීය. ඔහු සම්පූර්ණයෙන්ම අසරණ වී, අල්ලාහ්ගේ බලයට යටත් විය. මෙය ඔහුගේ ආඩම්බරයට හා අහංකාරයට එරෙහිවූ දැඩි පාඩමක් විය.

උගත හැකි පාඩම්:

1. මෙම ආයාතය තුළින් අපට උගත හැක්කේ, සැබෑ ආරක්ෂාව හා උදව්ව ඇත්තේ අල්ලාහ්ගෙන් පමණක් බවය. ධනය, පවුල, මිතුරන්, තනතුරු වැනි කිසිවක් අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් අපව ගලවා ගැනීමට සමත් නොවේ.
2. මනුෂ්‍යයා තම ශක්තිය හා බලය ගැන ආඩම්බර නොවිය යුතුය. සැබෑ බලය අයත් වන්නේ අල්ලාහ්ට පමණි. ඔහු අදහස් කළ විට කිසිදු බලවේගයකට එය වළක්වා ගත නොහැක.
3. අල්ලාහ් මත පමණක් විශ්වාසය තැබීමට අප ඉගෙන ගත යුතුය. අල්ලාහ්ගේ උදව්ව ඇති තාක් කල් අපට කිසිදු බියක් නැත. ඔහුගේ උදව්ව නොමැති විට, කෙතරම් බලවත් වුවද, අපට කිසිවක් කළ නොහැක.
4. ධනය හා දරුවන් ගැන පුරසාරම් දෙඩීම නිෂ්ඵල බව මෙමගින් පැහැදිලි වේ. ඒවා අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් ආරක්ෂා කිරීමට කිසිසේත්ම සමත් නොවේ. එබැවින් අපගේ විශ්වාසය හා භක්තිය ඇත්තේ අල්ලාහ් කෙරෙහි පමණක් විය යුතුය.
5. මෙම සිදුවීම තුළින් අපට පෙනී යන්නේ, අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණි විට, කිසිදු මැදිහත්කරුවෙකුට හෝ උපකාරකයෙකුට එය වළක්වා ගත නොහැකි බවය. එබැවින් අප සැමවිටම අල්ලාහ්ට කීකරු වී, ඔහුගේ අනුග්‍රහය ලබා ගැනීමට උත්සාහ කළ යුතුය.