Аль-Кахф сүресі — Аят 56

1. Сөздердің мағынасы:

• مُبَشِّرِينَ — қуаныш хабаршылары, яғни иман етіп жақсы іс істегендерді жәннатпен сүйіншілейтіндер.
• مُنذِرِينَ — ескертушілер, яғни күпірлік пен күнәдан сақтандырып, тозақ туралы ескертетіндер.
• يُجَادِلُ — таласады, дауласады.
• بِالْبَاطِلِ — жалған нәрсемен, негізсіз дәлелмен.
• لِيُدْحِضُوا — жоққа шығару, жою үшін.
• هُزُوًا — келеке, мазақ.

1. Аяттың тәпсірі:

Аллаһ Тағала пайғамбарларды адамдарға тек екі міндетпен жібереді: біріншісі — иман етіп игі істер жасағандарды жәннатпен қуанту, екіншісі — күпірлік пен күнәға батқандарды тозақ азабынан сақтандыру. Пайғамбарлардың міндеті — жеткізу ғана, олар адамдардың жүрегін күштеп тура жолға салуға мәжбүрлей алмайды.

Алайда қарсы келгендер ақиқаттың анық-айқын дәлелдеріне қарамастан, пайғамбарлармен жалған, негізсіз дәлелдермен таласып, дауласады. Олардың мақсаты — өздерінің жалған сөздерімен Мұхаммед пайғамбарға (оған Аллаһтың игілігі мен сәлемі болсын) түсірілген ақиқатты жоққа шығару, жою. Олар Аллаһтың аяттарын — Құранды — және өздеріне ескертілген азап туралы хабарды келеке етіп, мазақ қылды.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Аллаһ пайғамбарларды адамдарды тура жолға бастау үшін емес, қуаныш пен ескерту хабаршысы ретінде жібереді. Бұл — Аллаһтың әділдігі мен рақымдылығының көрінісі.
• Ақиқат әрқашан анық, бірақ кейбір адамдар оны өздерінің қыңырлығы мен тәкаппарлығынан жоққа шығаруға тырысады. Бұл — имансыздардың ежелден келе жатқан әдеті.
• Құран мен Аллаһтың аяттарын келеке ету — ауыр күнә. Бұл адамның жүрегінің қатып, ақиқатқа деген сезімінің жоғалуының белгісі.
• Иманды адам ақиқатты қабылдап, оны қорғауға ұмтылуы керек, ал жалған дәлелдермен дауласудан аулақ болуы тиіс.
• Бұл аят бізге Құранның қадірін білуге, оны сыйлауға және одан үйренуге шақырады. Құран — Аллаһтың сөзі, оны келеке ету ешбір ақылды адамның ісі емес.