Аль-Кахф сүресі — Аят 55

1. Сөздердің мағынасы:

• الْهُدَىٰ — тура жол, яғни Құран мен Пайғамбар ﷺ арқылы келген бағыт.
• سُنَّةُ الْأَوَّلِينَ — бұрынғы өткен халықтарға қатысты Алланың заңы, яғни оларды күнәлары үшін жою тәртібі.
• قُبُلًا — көзбен көріп, анық байқап, түрлі түрде келетін азап.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Алла Тағала Мұхаммед Пайғамбарға ﷺ Құран мен тура жол келген кезде адамдардың иман келтіруіне және Раббыларынан күнәларын кешіруді сұрауына кедергі болған нәрсенің не екенін айтып беруде. Оларды иманнан тежеген нәрсе — дәлелдің жетіспеуі немесе ақиқаттың ашылмауы емес еді. Расында, оларға Құранда мысалдар келтіріліп, айқын дәлелдер мен ұғымдар жеткізілді. Алайда олар қайсарлық танытып, өздеріне бұрынғы өткен халықтарға келген сияқты апат пен жойылу келуін, немесе көздерімен көріп тұрып азаптың келуін талап етті. Яғни олардың иман келтірмеуінің себебі — ақиқаттың жоқтығы емес, қайсарлық пен өжеттілік еді. Олар Алланың бұрынғы үмметтерді жою туралы заңының өздеріне де келуін күтті, немесе анық көрінетін азаптың келуін қалады. Бұл — олардың иманға деген құлықсыздығының және ақиқатқа мойынсұнбауының айқын көрінісі.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Алла Тағала адамдарға тура жолды айқын етіп жеткізеді, сондықтан иман келтірмеудің сылтауы жоқ.
• Құрандағы мысалдар мен дәлелдер — ақыл иелері үшін жеткілікті бағыт.
• Күнәларыңды мойындап, Алладан кешірім сұрау — мүміннің әрдайым жасайтын амалы.
• Қайсарлық пен өжеттілік адамды иманнан алыстатады, ал кішіпейілділік пен мойынсұну құтқарылуға жетелейді.
• Алланың заңы мен әділеті әрқашан орындалады; бұрынғылардың басына келген жазадан ғибрат алу керек.
• Азапты күту немесе оны талап ету — надандық пен адасушылықтың белгісі; иман мен тәубе — нағыз ақылдылық пен саламаттық жолы.