Sure Kehf — Ayet 56

Kelime Anlamları:

• Mübeşşirin: Müjdeleyenler, cennetle müjdeleyen peygamberler.
• Münzirin: Uyaranlar, korkutanlar, azap ile korkutan peygamberler.
• Yücâdilü: Tartışırlar, mücadele ederler.
• Li-yüdhıdû: Yok etmek için, ortadan kaldırmak için, iptal etmek için.
• Hüzüven: Alay, eğlence, maskaralık.

Tefsir:

Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla.

Ey iman edenler! Allah Teâlâ, bu ayet-i kerimede peygamberlerin gönderiliş hikmetini ve inkârcıların bu gerçeğe karşı takındıkları çirkin tavrı bizlere haber vermektedir. Cenab-ı Hak, kullarına olan sonsuz rahmeti ve merhameti sebebiyle, insanları karanlıklardan aydınlığa çıkarmak, onlara doğru yolu göstermek için elçiler göndermiştir. Bu elçilerin gönderiliş amacı ise son derece açık ve nettir: Müjdelemek ve uyarmak!

Allah Teâlâ hiçbir peygamberi boşuna, amaçsızca göndermemiştir. Onlar, iman edip salih amel işleyen kullarına cennetle müjde verirler; isyan eden, inkârda direnenleri ise cehennem azabıyla korkuturlar. Bu, Allah'ın adaletinin ve rahmetinin bir tecellisidir. İnsanlara dünya ve ahiret saadetinin yolu gösterilir, uyarılar yapılır; artık kimsenin "bize bir uyarıcı gelmedi" deme mazereti kalmaz.

Ancak ne hazin bir durumdur ki, hak bu kadar açık ve deliller bu kadar net olmasına rağmen, kâfirler yine de bâtıl ile mücadele etmekten geri durmazlar. Onların bu mücadeledeki tek amaçları, hakkı yok etmek, onun nurunu söndürmeye çalışmaktır. Peygamberlere inanmadıkları gibi, onlara karşı boş ve asılsız iddialarla tartışırlar. Mucizeler isterler, alay ederler, iftira atarlar. Bütün bunların altında yatan gizli niyet ise, hakikatin üzerini örtmek ve insanları doğru yoldan saptırmaktır.

Dahası, bu inkârcılar Allah'ın ayetlerini ve kendilerine yapılan uyarıları alaya alırlar. Kur'an-ı Kerim'i, peygamberlerin getirdiği haberleri, kıyamet gününü, azabı hep eğlence konusu yaparlar. Onlar için bu ilahi mesajlar ciddiye alınacak şeyler değil, alay edilecek masallardır. Oysa onlar bilmezler ki, alay ettikleri bu hakikatler, kıyamet gününde kendilerini bekleyen azabın ta kendisidir.

Sevgili kardeşlerim! Bu ayet bize iki önemli ders verir: Birincisi, peygamberlerin ve onların varisleri olan âlimlerin görevi sadece tebliğ etmek, müjdelemek ve uyarmaktır. İnsanların kalplerine hidayet vermek Allah'a aittir. Bizler üzerimize düşeni yapmalı, sonucu Allah'a bırakmalıyız. İkincisi ise, bâtıl ne kadar uğraşırsa uğraşsın, hakkı asla yok edemeyecektir. Hak, Allah'ın kelâmıdır ve Allah'ın kelâmı her zaman yücedir. Bizler de bu bilinçle hareket etmeli, hakka sarılmalı ve bâtılın alaylarına aldırış etmeden dosdoğru yolda yürümeliyiz. Unutmayalım ki, sonunda kazananlar hep hak ile beraber olanlardır.