Аль-Кахф сүрәсе — Аять 69

Сүзләрнең мәгънәләре:

• صَابِرًا (сабиран) — түземле, сабыр итүче.
• لَا أَعْصِي (ла аъси) — каршы килмәм, буйсынмыйча калмыйм.
• أَمْرًا (амран) — боерык, әмер.

Аять тәфсире:

Муса галәйһиссәлам, Хизер галәйһиссәламнең үзенә ияртергә ризалык бирү шартын ишеткәч, болай диде: “Син мине, әгәр Аллаһ теләсә, сабыр итүче итеп табарсың. Мин синең күрсәткән эшләреңә каршы түземлек белән карармын һәм син әмер иткән һәрнәрсәдә сиңа буйсынырмын, синең боерыгыңнан чыкмам”. Ул “иншә Аллаһ” дип әйтте, чөнки үзенең сабырлыгына тулысынча ышанмады һәм бу эшне Аллаһ теләгенә бәйләде. Бу пәйгамбәрләрнең һәм изгеләрнең гадәте — һәр эштә Аллаһ ихтыярына сыенып, үз көчләренә генә таянмау. Муса галәйһиссәлам бу сүзләре белән Хизергә буйсынырга әзер булуын һәм аның һәр әмерен үтәргә вәгъдә бирде.

Аятьтән алынган файдалар:

• Белем эзләүче үз остазына түземлелек һәм буйсынучанлык күрсәтергә тиеш, чөнки белем алу — сабырлык сорый торган озын юл.
• Һәр эштә, хәтта үзебезнең көчебезгә ышанганда да, Аллаһ ихтыярына сыенырга кирәк, чөнки чын көч — Аллаһтан.
• Галимнәргә һәм остазларга хөрмәт күрсәтү, аларның киңәшләренә колак салу — мөселманның матур сыйфаты.
• Пәйгамбәрләрнең дә үз көчләренә түгел, ә Аллаһ ярдәменә таянулары безгә тыйнаклык һәм Аллаһка тәвәккәллек өйрәтә.